Sri Jwalamukhi Stotram 2 – श्री ज्वालामुखी स्तोत्रम् – २

॥ श्री ज्वालामुखी स्तोत्रम् ॥ जाज्वल्यमानवपुषा दशदिग्विभागान् सन्दीपयन्त्यभयपद्मगदावराढ्या । सिंहस्थिता शशिकलाभरणा त्रिनेत्रा ज्वालामुखी हरतु मोहतमः सदा नः ॥ १ ॥ आब्रह्मकीटजननीं महिषीं शिवस्य मुग्धस्मितां प्रलयकोटिरविप्रकाशम् । ज्वालामुखीं कनककुण्डलशोभितांसां वन्दे पुनः पुनरपीह सहस्रकृत्वः ॥ २ ॥ देदीप्यमानमुकुटद्युतिभिश्च देवै- र्दासैरिव द्विगुणिताङ्घ्रिनखप्रदीप्तिम् । ज्वालामुखीं सकलमङ्गलमङ्गलां ता- मम्बां नतोऽस्म्यखिलदुःखविपत्तिदग्ध्रीम् ॥ ३ ॥ क्षित्यब्‍हुताशपवनाम्बरसूर्यचन्द्र- यष्ट्राख्यमूर्तिममलानपि पावयन्तीम् । ज्वालामुखीं प्रणतकल्पलतां शिवस्य साम्राज्यशक्तिमतुलां महतीं नमामि ॥ ४ ॥ नौमीश्वरीं त्रिजगतोऽभयदानशौण्डां ज्वालामहार्यभवजालहरां नमामि । मोहान्धकारहरणे विमलेन्दुकान्तिं देवीं सदा भगवतीं मनसा स्मरामि ॥ ५ ॥ दुष्कर्मवायुभिरितस्तत एव दीप्तैः पापज्वलज्ज्वलनजातशिखाकलापैः । दग्धं च जीवयतु मां परितो लुठन्तं देवी दयार्द्रहृदयामृतपूर्णदृष्ट्या ॥ ६ ॥ ज्वालामुखी ज्वलदनल्पलयाग्रिकोटि- रोचिष्मती रविशशिप्रतिभानकर्त्री । भक्तस्य भर्गवपुषा भवभर्जनाय भूयात् सदाभ्युदयदानवदान्यमुख्या ॥ ७ ॥ त्वं चौषधीशमुकुटाऽहमसाध्यरोग- स्त्वं चित्प्रदीप्तिरहमत्र भवान्ध्यमग्नः । त्वं चाम्ब कल्पतरुरेवमहं च भिक्षु- र्ज्वलामुखि प्रकुरु देवि यथोचितं मे ॥ ८ ॥ यद्ध्यानकेसरिसमाक्रमणोत्थभीते- र्मर्मव्यथाजनकदुःखशतानि सद्यः । गोमायवन्ति परितो भृशकान्दिशीका- नस्मांश्च पालयतु सैव भवाब्धिदुःखात् ॥ ९ ॥ ज्वालामुखि क्षणमपीह विलम्बमम्ब नार्तो ह्यनर्थपतितः सहते विपन्नः । हस्तस्थितामृतकमण्डलुवारिणैव मां मूर्छितं झटिति जीवय तापतप्तम् ॥ १० ॥ बाह्यान्ध्यनाशनविधौ रविचन्द्रवाह्नि- ज्योतींषि देवि दयायाऽजनयः पुरा त्वम् । एतत्तु रूपमखिलान्तरमोहरात्रि- ध्वान्तान्तकारि तव यत् स्फुरतादतोऽन्तः ॥ ११ ॥ मन्ये त्रिधामनयने नयनत्रयं ते भक्तार्तिनाशननिमित्तविलोकनाय । मातः परं यदपि देवि तथाप्यधन्य- स्त्वद्दृष्टिपातरहितोस्म्यहहाहतोऽस्मि ॥ १२ ॥ सत्यं ब्रवीमि शृणु चित्त मदान्ध मूर्ख मा गाः कदापि विषयान्विषमान्विषाक्तान् । ईशीमपारकरुणां भवभीतिभेत्रि- मम्बां भजस्व सततं परसौख्यदात्रीम् ॥ १३ ॥ त्वं मे महेशि जननी परमार्तिहर्त्री त्वं मे पिता हिततमस्त्वमहेतुबन्धुः । त्वं मे भवाब्धितरणे दृढनौस्त्वमेव दुःखामयाधिहरणे चतुरश्च वैद्यः ॥ १४ ॥ ज्वालां जगज्जननसंहरणस्थितीनां हेतुं गतिं मुषितलज्जितदुःखितानाम् । उन्मोचनां च भवबन्धनदुर्गतीनां त्वां नौमि नौमि शरणं शरणागतानाम् ॥ १५ ॥ फलश्रुतिः ज्वालामुखीस्तवमिमं शृणुयात्पठेद्वा यः श्रद्धया परमया बहुभक्तियुक्तः । भूयात्स दग्धबहुजन्मशतार्जिताऽघो ऽविज्ञोप्यनेकजननाथितराज्यभूमिः ॥ १६ ॥ ॥ इति श्री ज्वालामुखी स्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥