श्री गजानन स्तोत्रम् - देवर्षि कृतम् (Devarshi Kruta Gajanana Stotram)

॥ श्री गजानन स्तोत्रम् (देवर्षि कृतम्) ॥ देवर्षय ऊचुः । विदेहरूपं भवबन्धहारं सदा स्वनिष्ठं स्वसुखप्रदं तम् । अमेयसाङ्ख्येन च लभ्यमीशं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १ ॥ मुनीन्द्रवन्द्यं विधिबोधहीनं सुबुद्धिदं बुद्धिधरं प्रशान्तम् । विकालहीनं सकलान्तगं वै गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ २ ॥ अमेयरूपं हृदि संस्थितं तं ब्रह्माहमेकं भ्रमनाशकारम् । अनादिमध्यान्तमपाररूपं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ ३ ॥ जगत्प्रमाणं जगदीशमेव- -मगम्यमाद्यं जगदादिहीनम् । अनात्मनां मोहप्रदं पुराणं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ ४ ॥ न भूर्न रूपं न जलं प्रकाशं न तेजसिस्थं न समीरणस्थम् । न खे गतं पञ्चविभूतिहीनं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ ५ ॥ न विश्वगं तैजसगं न प्राज्ञं समष्टिव्यष्टिस्थमनन्तगं न । गुणैर्विहीनं परमार्थभूतं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ ६ ॥ गुणेशगं नैव च बिन्दुसंस्थं न देहिनं बोधमयं न ढुण्ढिम् । सम्योगहीनाः प्रवदन्ति तत्स्थं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ ७ ॥ अनागतं नैव गतं गणेशं कथं तदाकारमयं वदामः । तथापि सर्वं प्रभुदेहसंस्थं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ ८ ॥ यदि त्वया नाथ कृतं न किञ्चि- -त्तदा कथं सर्वमिदं विभाति । अतो महात्मानमचिन्त्यमेव गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ ९ ॥ सुसिद्धिदं भक्तजनस्य देवं स कामिकानामिह सौख्यदं तम् । अकामिकानां भवबन्धहारं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १० ॥ सुरेन्द्रसेव्यं ह्यसुरैः सुसेव्यं समानभावेन विराजयन्तम् । अनन्तवाहं मुषकध्वजं तं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ ११ ॥ सदा सुखानन्दमये जले च समुद्रजे चेक्षुरसे निवासम् । द्वन्द्वस्य पानेन च नाशरूपे गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १२ ॥ चतुःपदार्था विविधप्रकाशा- -स्त एव हस्ताः स चतुर्भुजं तम् । अनाथनाथं च महोदरं वै गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १३ ॥ महाखुमारूढमकालकालं विदेहयोगेन च लभ्यमानम् । अमायिनं मायिकमोहदं तं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १४ ॥ रविस्वरूपं रविभासहीनं हरिस्वरूपं हरिबोधहीनम् । शिवस्वरूपं शिवभासनाशं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १५ ॥ महेश्वरीस्थं च सुशक्तिहीनं प्रभुं परेशं परवन्द्यमेवम् । अचालकं चालकबीजभूतं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १६ ॥ शिवादिदेवैश्च खगैः सुवन्द्यं नरैर्लतावृक्षपशुप्रभूभिः । चराचरैर्लोकविहीनमेवं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १७ ॥ मनोवचोहीनतया सुसंस्थं निवृत्तिमात्रं ह्यजमव्ययं तम् । तथापि देवं पुर आस्थितं तं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १८ ॥ वयं सुधन्या गणपस्तवेन तथैव नत्यार्चनतस्तवैव । गणेशरूपाश्च कृतास्त्वया तं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ १९ ॥ गजाख्यबीजं प्रवदन्ति वेदा- -स्तदेव चिह्नेन च योगिनस्त्वाम् । गच्छन्ति तेनैव गजाननस्त्वं गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ २० ॥ पुराणवेदाः शिवविष्णुकाद्या- -ऽमराः शुकाद्या गणपस्तवे वै । विकुण्ठिताः किं च वयं स्तवाम गजाननं भक्तियुता भजामः ॥ २१ ॥ मुद्गल उवाच । एवं स्तुत्वा गणेशानं नेमुः सर्वे पुनः पुनः । तानुत्थाप्य वचो रम्यं गजानन उवाच ह ॥ २२ ॥ गजानन उवाच । वरं ब्रूत महाभागा देवाः सर्षिगणाः परम् । स्तोत्रेण प्रीतिसम्युक्तः परं दास्यामि वाञ्छितम् ॥ २३ ॥ गजाननवचः श्रुत्वा हर्षयुक्ताः सुरर्षयः । जगुस्तं भक्तिभावेन साश्रुनेत्राः प्रजापते ॥ २४ ॥ देवर्षय ऊचुः । गजानन यदि स्वामिन् प्रसन्नो वरदोऽसि भोः । तदा भक्तिं दृढां देहि लोभहीनां त्वदीयकाम् ॥ २५ ॥ लोभासुरस्य देवेश कृता शान्तिः सुखप्रदा । तदा जगदिदं सर्वं वरयुक्तं कृतं त्वया ॥ २६ ॥ अधुना देवदेवेश कर्मयुक्ता द्विजादयः । भविष्यन्ति धरायां वै वयं स्वस्थानगास्तथा ॥ २७ ॥ स्वस्वधर्मरताः सर्वे गजानन कृतास्त्वया । अतःपरं वरं याचामहे ढुण्ढे कमप्यहो ॥ २८ ॥ यदा ते स्मरणं नाथ करिष्यामो वयं प्रभो । तदा सङ्कटहीनान् वै कुरु त्वं नो गजानन ॥ २९ ॥ एवमुक्त्वा प्रणेमुस्तं गजाननमनामयम् । स तानुवाच प्रीतात्मा भक्त्यधीनस्वभावतः ॥ ३० ॥ गजानन उवाच । यद्यच्च प्रार्थितं देवा मुनयः सर्वमञ्जसा । भविष्यति न सन्देहो मत्स्मृत्या सर्वदा हि वः ॥ ३१ ॥ भवत्कृतमदीयं वै स्तोत्रं सर्वत्र सिद्धिदम् । भविष्यति विशेषेण मम भक्तिप्रदायकम् ॥ ३२ ॥ पुत्रपौत्रप्रदं पूर्णं धनधान्यविवर्धनम् । सर्वसम्पत्करं देवाः पठनाच्छ्रवणान्नृणाम् ॥ ३३ ॥ मारणोच्चाटनादीनि नश्यन्ति स्तोत्रपाठतः । परकृत्यं च विप्रेन्द्रा अशुभं नैव बाधते ॥ ३४ ॥ सङ्ग्रामे जयदं चैव यात्राकाले फलप्रदम् । शत्रूच्चाटनकाद्येषु प्रशस्तं तद्भविष्यति ॥ ३५ ॥ कारागृहगतस्यैव बन्धनाशकरं भवेत् । असाध्यं साधयेत् सर्वमनेनैव सुरर्षयः ॥ ३६ ॥ एकविंशतिवारं चैकविंशति दिनावधिम् । प्रयोगं यः करोत्येव स भवेत् सर्वसिद्धिभाक् ॥ ३७ ॥ धर्मार्थकाममोक्षाणां ब्रह्मभूतस्य दायकम् । भविष्यति न सन्देहः स्तोत्रं मद्भक्तिवर्धनम् । एवमुक्त्वा गणाधीशस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३८ ॥ इति श्रीमन्मुद्गलपुराणे गजाननचरिते त्रिचत्वारिंशोऽध्याये देवमुनिकृत गजाननस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।