Brahma Prokta Kali Stuti (Kalika Purana) – ब्रह्मप्रोक्ता कालीस्तुतिः

॥ ब्रह्मप्रोक्ता कालीस्तुतिः (कालिकापुराणान्तर्गता) ॥ ब्रह्मोवाच - विद्याविद्यात्मिकां शुद्धां निरालम्बां निराकुलाम् । स्तौमि देवीं जगद्धात्रीं स्थूलाणीयःस्वरूपिणीम् ॥ १५॥ यस्या उदेति च जगत्प्रधानाख्यं जगत्परम् । यस्यास्तदंशभूतां त्वां स्तौमि निद्रां सनातनीम् ॥ १६॥ त्वं चितिः परमानन्दा परमात्मस्वरूपिणी । शक्तिस्त्वं सर्वभूतानां त्वं सर्वेषां च पावनी ॥ १७॥ त्वं सावित्री जगद्धात्री त्वं सन्ध्या त्वं रतिर्धृतिः । त्वं हि ज्योतिस्वरूपेण संसारस्य प्रकाशिनी ॥ १८॥ तथा तमःस्वरूपेण छादयन्ती सदा जगत् । त्वमेव सृष्टिरूपेण संसारपरिपूरणी ॥ १९॥ स्थितिरूपेण च हरेर्जगतां च हितैषिणी । तथैवान्तस्वरूपेण जगतामन्तकारिणी ॥ २०॥ त्वं मेधा त्वं महामाया त्वं स्वधा पितृमोदिनी । त्वं स्वाहा त्वं नमस्कारवषट्कारौ तथा स्मृतिः ॥ २१॥ त्वं पुष्टिस्त्वं धृतिर्मैत्री करुणा मुदिता तथा । त्वमेव लज्जा त्वं शान्तिस्त्वं कान्तिर्जगदीश्वरी ॥ २२॥ महामाया त्वं च स्वाहा स्वधा च पितृदेवता । या सृष्टिशक्तिरस्माकं स्थितिशक्तिश्च या हरेः ॥ २३॥ अन्तश्शक्तिस्तथेशानी सा त्वं शक्तिः सनातनि ॥ २४॥ एका त्वं द्विविधा भूत्वा मोक्षसंसारकारिणी । विद्याविद्यास्वरूपेण स्वप्रकाशाप्रकाशतः ॥ २५॥ त्वं लक्ष्मीः सर्वभूतानां त्वं छाया त्वं सरस्वती । त्रयीमयी त्रिमात्रा त्वं सर्वभूतस्वरूपिणी ॥ २६॥ उद्गीतिः सामवेदस्य या पितृगणरञ्जनी । त्वं वेदिः सर्वयज्ञानां सामिधेनी तथा हविः ॥ २७॥ यदव्यक्तमनिर्देश्यं निष्कलं परमात्मनः । रूपं तथैव तन्मात्रं सकलं च जगन्मयम् ॥ २८॥ या मूर्त्तिर्विरता सर्वधरित्री बिभ्रती क्षितिम् । सा त्वं विश्वम्भरे लोके शक्तिभूतिप्रदा सदा ॥ २९॥ त्वं लक्ष्मीश्चेतना कान्तिस्त्वं पुष्टिस्त्वं सनातनी । त्वं कालरात्रिस्त्वं मुक्तिः शान्तिः प्रज्ञा तथा स्मृतिः ॥ ३०॥ संसारसागरोत्तारतरणिः सुखमोक्षदे । प्रसीद सर्वजगतां त्वं गतिस्त्वं मतिः सदा ॥ ३१॥ त्वं नित्या त्वमनित्या च त्वं चराचरमोहिनी । त्वं सन्धिनी सर्वयोगसाङ्गोपाङ्गविभाविनी ॥ ३२॥ चिन्ता कीर्तिर्यतीनां त्वं त्वं तदष्टाङ्गसंयुता । त्वं खड्गिनी शूलिनी च चक्रिणी घोररूपिणी ॥ ३३॥ त्वमीश्वरी जनानां त्वं सर्वानुग्रहकारिणी । विश्वादिस्त्वमनादिस्त्वं विश्वयोनिरयोनिजा । अनन्ता सर्वजगतस्त्वमेवैकान्तकारिणी ॥ ३४॥ नितान्तनिर्मला त्वं हि तामसीति च गीयसे । त्वं हिंसा त्वमहिंसा च त्वं काली चतुरानना ॥ ३५॥ त्वं परा सर्वजननी दमनी दामिनी तथा । त्वय्येव लीयते विश्वं भाति तत्त्वं बिभर्षि च ॥ ३६॥ त्वं सृष्टिहीना त्वं सृष्टिस्त्वमकर्णापि सश्रुतिः । तपस्विनी पाणिपादहीना त्वं नितरां ग्रहा ॥ ३७॥ त्वं द्यौस्त्वमापस्त्वं ज्योतिर्वायुस्त्वं च नभो मनः । अहङ्कारोऽपि जगतामष्टधा प्रकृतिः कृतिः ॥ ३८॥ जगन्नाभिर्मेरुरूपधारिणी नालिकापरा । परापरात्मिका शुद्धा माया मोहातिकारिणी ॥ ३९॥ कारणं कार्यभूतञ्च सत्यं शान्तं शिवाशिवे । रूपाणि तव विश्वार्थे रागवृक्षफलानि च ॥ ४०॥ नितान्तह्रस्वा दीर्घा च नितान्ताणुबृहत्तनुः । सूक्ष्माप्यखिललोकस्य व्यापिनी त्वं जगन्मयी ॥ ४१॥ मानहीना विमानातिविमानोन्मानसम्भवा । यदष्टिव्यष्टिसम्भोगरागादिगलिताशया । तत्ते महिम्नि तद्रूपं तव भ्रान्त्यादिकं च यत् ॥ ४२॥ इष्टानिष्टविपाकज्ञा यथेष्टानिष्टकारणम् । सर्गादिमध्यान्तमयं निम्नं रूपं तथैव च ॥ ४३॥ विचाराष्टाङ्गयोगेन सम्पाद्यैवं मुहुर्मुहुः । यत् स्थिरीक्रियते तत्त्वं तत्ते रूपं सनातनम् ॥ ४४॥ बाह्याबाह्ये सुखं दुःखं ज्ञानाज्ञाने लयालयौ । उपतापस्तथा शान्तिर्भूतिस्त्वं जगतः पतेः ॥ ४५॥ यस्याः प्रभावं नो वक्तुं शक्नोति भुवनत्रये । तयैव सम्मोहकरी सा त्वं किं स्तूयसे मया ॥ ४६॥ योगनिद्रा महानिद्रा मोहनिद्रा जगन्मयी । विष्णुमाया च प्रकृतिः कस्त्वां स्तुत्या विभावयेत् ॥ ४७॥ मम विष्णोः शङ्करस्य या वपुर्वहनात्मिका । तस्याः प्रभावं को वक्तुं गुणान् वेत्तुं च कः क्षमः ॥ ४८॥ प्रकाशकरणज्योतिःस्वरूपान्तरगोचरा । त्वमेव जङ्गमस्थेयरूपैका बाह्यगोचरा ॥ ४९॥ प्रसीद सर्वजगतां जननि स्त्रीस्वरूपिणि । विश्वरूपिणि विश्वेशे प्रसीद त्वं सनातनि ॥ ५०॥ ॥ इति कालिकापुराणे पञ्चमाध्यायान्तर्गता ब्रह्मप्रोक्ता कालीस्तुतिः समाप्ता ॥