उच्छिष्ट चाण्डालिनी उपासना | Uchchishta Chandalini Upasana

उच्चार्योच्छिष्टशब्दं तु तथा चाण्डालिनीति च । सुमुखीति ततो देवीं कीर्त्तयेत्तदन्तरम् ॥ १॥ महापिशाचिनीं पश्चाल्लज्जाबीजं ततः परम् । नादबिन्दुसमायुक्तं ठकारत्रितयं पुनः ॥ २॥ सविसर्गं महादेवि सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥

अथोच्छिष्टचाण्डालिमातङ्गीपदमीरयेत् ॥ ३॥ ततः सर्ववशं चान्ते करिहृद्वह्निवल्लभा । एकोनविंशता वर्णैः सर्वाभीष्टकरा भवेति ॥ ४॥

इमां विद्यां जपेद्देवि चापरा हुंसमाश्रिता । इयं विद्या महाविद्या सर्वपापापहारिणी ॥ ५॥ स्वर्गदा मोक्षदा चैव राजसौभाग्यदायिका । यां यां प्रार्थयते सिद्धिं हठात्तां तामवाप्नुयात् ॥ ६॥

विधानं च प्रवक्ष्यामि शृणु देवि वरानने । भोजनानन्तरं देवि विनैवाचमने कृते ॥ ७॥ बलिं दद्यात्प्रथमतो मूलमन्त्रेण साधकः । ततो मन्त्रं जपेद्ध्यात्वा देवीं तामिस्ष्टसिद्धये ॥ ८॥ बलिमप्युच्छिष्टेन ॥

न तिथिर्न च नक्षत्रं न चाङ्गन्यासमेव च । नारिदोषो न वा विघ्नं नाशौचं नियमो न च ॥ ९॥ यस्य तिष्ठति मन्त्रोऽयं न च विघ्नैः स बाध्यते ।

शवोपरि समासीनां रक्तम्बर परिच्छदाम् ॥ १०॥ रक्तालङ्कारसंयुक्तां गुञ्जाहारविभूषिताम् । षोडशाब्दां च युवतीं पीनोन्नतपयोधराम् ॥ ११॥ कपालकर्त्तिकाहस्तां परज्योतिःस्वरूपिणीम् । वामदक्षिणयोगेन ध्यायेन्मन्त्रविदुत्तमः ॥ १२॥

स्थण्डिले च बलिं दत्त्वा जपेत्तद्गतमानसः । उच्छिष्टेन च कर्त्तव्यो जपः स्यात्सिद्धिमिच्छता ॥ १३॥ उच्छिष्टे जपमानस्य जायन्ते सर्वसिद्धियः । अपरं च प्रवक्ष्यामि शृणु देवि फलप्रदम् ॥ १४॥ होमं च तर्पणं चैव सर्वकामार्थसिद्धये । स्थण्डिले मण्डलं कृत्वा चतुरस्रं समन्ततः ॥ १५॥ पूजयेन्मण्डले देवि मूल मन्त्रेण साधकः ॥

ततो देवीं समाधाय वह्निरूप व्यवस्थिताम् । देवीं ध्यात्वाऽऽचरेद्धोमं दधिसिद्धान्नतन्दुलैः ॥ १६॥ सहस्रमात्रहोमेन राजानं वशमानयेत् । मार्जारस्य तु मांसेन देव्या होमं समाचरेत् ॥ १७॥ स प्राप्नोति परां विद्यां सर्व शास्त्रवशीकृताम् । कुर्याच्छागस्य मांसेन होमं मधुसमन्वितम् ॥ १८॥ सहस्रैकविधानेन भवन्ति कुलसिद्धयः । विद्याकामश्चरेद्धोमं शर्करायुतपायसैः ॥ १९॥ तस्य वै देविसिद्ध्यन्ति सद्यो विद्याश्चतुर्दश । बिल्वपत्रैस्त्रिमध्वक्तैर्मासमेकं समाहितः ॥ २०॥ वन्ध्यापि लभते पुत्रं चिरञ्जीविनमुत्तमम् । कर्कन्धूकुसुमं हुत्वा छागरक्तसमन्वितम् ॥ २१॥ दुर्भगाया हठाद्देवि सौभाग्यं शुभदायकम् । रजस्वलाया वस्त्रेण मधुना पायसेन च ॥ २२॥ होमं कृत्वा महादेवि त्रैलोक्यं वशमानयेत् । इत्येषा कथिता देवि सर्वपापप्रणाशिनी ॥ २३॥

मन्त्रस्योच्चारणादेव सर्वपापप्रणाशिनी । उच्छिष्टेदूषणं त्यक्त्वा सपवित्रो जपेन्मनुम् ॥ २४॥ अत्र यद्यपि पुरश्चरणं नोक्तं तथाप्यष्टसहस्र जपः तद्दशांशेन होमादिकं च बोध्यम् ॥ येषां जपे च होमे च सङ्ख्यानोक्ता मनीषिभिः । तेषामष्टसहस्राणि सङ्ख्या स्याज्जपहोमयोः ॥ २५॥

ऐं रत्यै नमो मूर्ध्नि । ह्रीं प्रीत्यै नमः पादयोः । ह्रीं द्रावण बाणाय नमः भ्रूमध्ये । द्रीं शोषणबाणाय नमः मुखे । क्लीं तापनबाणाय नमः हृदि । लूँ मोहनबाणाय नमः गुह्ये । सः तापनबाणाय नमः पादयोः ॥

ङेनमोंऽताः कन्याकान्ता ब्रह्म्याद्या अष्टमातरः ॥ ऐं ब्रह्मकन्यकायै नमः । ॐ क्षाँ नमः ब्रह्मकन्यकायै नमः । ॐ ऐं सिद्धकन्यकायै नमः । क्लीँ यक्षकन्यायै नमः । ॐ अणिमाकन्यायै नमः । ॐ महिमाकन्यायै नमः । क्लीँ ऊर्वशीकन्यायै नमः ।

ॐ ऐँ नमः । ॐ नँ नमः । ॐ मँ नमः । ॐ उँ नमः । ॐ छिँ नमः । ॐ ष्टँ नमः । ॐ चाँ नमः । इत्यादिन्यासानेवांविधान्कृत्वा मातङ्गीमासने स्मरेत् ॥

माणिक्याभरणान्वितां स्मितमुखीं नीलोत्पलाभाम्बरां रम्यालक्तकलिप्तपादकमलां नेत्रत्रयोल्लासिनीम् । वीणावादनतत्परां सुरनुतां कीरच्छदश्यामलां मातङ्गीं शशिशेखरामनुभजे ताम्बूलपूर्णाननाम् ॥ २६॥