Sri Vishnu Divya Sthala Stotram – श्री विष्णोर्दिव्यस्थल स्तोत्रम्

॥ श्री विष्णोर्दिव्यस्थल स्तोत्रम् ॥ अर्जुन उवाच । क्षेत्रेषु येषु येषु त्वं चिन्तनीयो मयाच्युत । चेतसः प्रणिधानार्थं तन्ममाख्यातुमर्हसि ॥ १ ॥ यत्र यत्र च यन्नाम प्रीतये भवतः स्तुतौ । प्रसादसुमुखो नाथ तन्ममाशेषतो वद ॥ २ ॥ भगवानुवाच । सर्वगः सर्वभूतोंऽहं न हि किञ्चिन्मया विना । चराचरे जगत्यस्मिन् विद्यते कुरुसत्तम ॥ ३ ॥ तथापि येषु स्थानेषु चिन्तनीयोऽहमर्जुन । स्तोतव्यो नामभिर्यैश्च श्रूयतां तद्वदामि ते ॥ ४ ॥ पुष्करे पुण्डरीकाक्षं गयायां च गदाधरम् । लोहदण्डे तथा विष्णुं स्तुवंस्तरति दुष्कृतम् ॥ ५ ॥ राघवं चित्रकूटे तु प्रभासे दैत्यसूदनम् । बृन्दावने च गोविन्दं मां स्तुवन् पुण्यभाग्भवेत् ॥ ६ ॥ जयं जयन्त्यां तद्वच्च जयन्तं हस्तिनापुरे । वराहं कर्दमाले तु काश्मीरे चक्रपाणिनम् ॥ ७ ॥ जनार्दनं च कुब्जाम्रे मथुरायां च केशवम् । कुब्जके श्रीधरं तद्वद्गङ्गाद्वारे सुरोत्तमम् ॥ ८ ॥ सालग्रामे महायोगिं हरिं गोवर्धनाचले । पिण्डारके चतुर्बाहुं शङ्खोद्धारे च शङ्खिनम् ॥ ९ ॥ वामनं तु कुरुक्षेत्रे यमुनायां त्रिविक्रमम् । विश्वेश्वरं तथा शोणे कपिलं पूर्वसागरे ॥ १० ॥ श्वेतद्वीपपतिं चापि गङ्गासागरसङ्गमे । भूधरं देविकानद्यां प्रयागे चैव माधवम् ॥ ११ ॥ नरनारायणाख्यं च तथा बदरिकाश्रमे । समुद्रे दक्षिणे स्तव्यं पद्मनाभेति फाल्गुन ॥ १२ ॥ द्वारकायां तथा कृष्णं स्तुवंस्तरति दुर्गतिम् । रामं नाम महेन्द्राद्रौ हृषीकेशं तथार्बुदे ॥ १३ ॥ अश्वतीर्थे हयग्रीवं विश्वरूपं हिमाचले । नृसिंहं कृतसौचे च विपाशायां द्विजप्रियम् ॥ १४ ॥ नैमिषे यज्ञपुरुषं जम्बूमार्गे तथाच्युतम् । अनन्तं सैन्धवारण्ये दण्डके शार्ङ्गधारिणम् ॥ १५ ॥ उत्पलावर्तके शौरिं नर्मदायां श्रियः पतिम् । दामोदरं रैवतके नन्दायां जलशायिनम् ॥ १६ ॥ सर्वयोगेश्वरं चैव सिन्धुसागरसङ्गमे । सह्याद्रौ देवदेवेशं वैकुण्ठं मागधे वने ॥ १७ ॥ सर्वपापहरं विन्ध्ये चोड्रेषु पुरुषोत्तमम् । हृदये चापि कौन्तेय परमात्मानमात्मनः ॥ १८ ॥ वटे वटे वैश्रवणं चत्वरे चत्वरे शिवम् । पर्वते पर्वते रामं सर्वत्र मधुसूदनम् ॥ १९ ॥ नरं भूमौ तथा व्योम्नि कौन्तेय गरुडध्वजम् । वासुदेवं च सर्वत्र संस्मरेज्ज्योतिषां पतिम् ॥ २० ॥ अर्चयन् प्रणमन् स्तुन्वन् संस्मरेश्च धनञ्जय । एतेष्वेतानि नामानि नरः पापात् प्रमुच्यते ॥ २१ ॥ स्थानेष्वेतेषु मन्नाम्नामेतेषां प्रीणनं नरः । द्विजानां प्रीणनं कृत्वा स्वर्गलोकेऽभिजायते ॥ २२ ॥ नामान्येतानि कौन्तेय स्थानान्येतानि चात्मवान् । जपन् वै पञ्चपञ्चाशत् त्रिसन्ध्यं मत्परायणः ॥ २३ ॥ त्रीणि जन्मानि यत्पापमवस्थात्रितये कृतम् । तत्क्षालयत्यसन्दिग्धं जायते च सतां कुले ॥ २४ ॥ द्विकालं वा जपन्वैतद्दिवारात्रौ च यत्कृतम् । तस्माद्विमुच्यते पापात् संस्तुवन्परमो नरः ॥ २५ ॥ जप्तान्येतानि कौन्तेय सकृच्छ्रद्धासमन्वितम् । मोचयन्ति नरं पापाद्यत्तत्रैव दिने कृतम् ॥ २६ ॥ धन्यं यशस्यमायुष्यं जयं कुरु कुलोद्वह । ग्रहानुकूलतां चैव करोत्याशु न संशयः ॥ २७ ॥ उपोषितो मत्परमः स्थानेष्वेतेषु मानवः । कृतायतनवासश्च प्राप्नोत्यभिमतं फलम् ॥ २८ ॥ उत्क्रान्तिरप्यशेषेषु स्थानेष्वेतेषु शस्यते । अन्यस्थानाच्छतगुणमेतेष्वनशनादिकम् ॥ २९ ॥ यस्तु मत्परमः कालं करोत्येतेषु मानवः । देवानामपि पूज्योऽसौ मम लोके महीयते ॥ ३० ॥ स्थानेष्वथैतेषु च ये वसन्ति सम्पूजयन्ते मम सर्वकालम् । तदेह चान्ते त्रिदिवं प्रयान्ति नाकं च लोकं समवाप्नुवन्ति ॥ ३१ ॥ ॥ इति श्रीविष्णुधर्मोत्तरे अर्जुनं प्रति कृष्णोपदेशे स्थानविशेषकीर्तनमाहात्म्यवर्णनो नाम पञ्चविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः सम्पूर्णम् ॥