Sri Venkatesha Stotram – श्री वेङ्कटेश स्तोत्रम् (Tirupati Balaji Stotra)

॥ श्री वेङ्कटेश स्तोत्रम् ॥ कौशिकश्रीनिवासार्यतनयं विनयोज्ज्वलम् । वात्सल्यादिगुणावासं वन्दे वरददेशिकम् ॥ पद्मस्थां युवतीं परार्ध्यवृषभाद्रीशायतोरस्स्थली- मध्यावासमहोत्सवां क्षणसकृद्विश्लेषवाक्यासहाम् । मूर्तीभावमुपागतामिव कृपां मुग्धाखिलाङ्गां श्रियं नित्यानन्दविधायिनीं निजपदे न्यस्तात्मनां संश्रये ॥ १ ॥ श्रीमच्छेषमहीधरेशचरणौ प्राप्यौ च यौ प्रापकौ अस्मद्देशिकपुङ्गवैः करुणया सन्दर्शितौ तावकौ । प्रोक्तौ वाक्ययुगेन भूरिगुणकावार्यैश्च पूर्वैर्मुहुः श्रेयोभिः शठवैरिमुख्यमुनिभिस्तौ संश्रितौ संश्रये ॥ २ ॥ यस्यैकं गुणमादृताः कवयितुं नित्याः प्रवृत्ता गिरः तस्याभूमितया स्ववाङ्मनसयोर्वैक्लब्यमासेदिरे । तत्तादृग्बहुसद्गुणं कवयितुं मोहाद्वृषाद्रीश्वरं काङ्क्षे कार्यविवेचनं न हि भवेन्मूढाशयानां नृणाम् ॥ ३ ॥ यत्पादा ॥ योषितं निजसकृत्स्पर्शेन काञ्चिच्छिला- मङ्गार ॥ डिम्भतामनुपमौ शान्तं कमप्यञ्चितौ । यत्पादूरखिलां शशास च महीमाश्चर्यसीमास्थलीम् अद्राक्षं हरिमञ्जनाचलतटे निर्निद्रपद्मेक्षणम् ॥ ४ ॥ अत्रस्यन्मणिराजराजिविलसन्मञ्जीरनिर्यन्महः- स्तोमप्रास्तसमस्तविस्तृततमश्श्रीमन्दिराभ्यन्तरम् । व्याकोचाम्बुजसुन्दरं चरणयोर्द्वन्द्वं वृषाद्रीशितुः चक्षुर्भ्यामनुभूय सर्वसुलभं प्राप्स्यामि मोदं कदा ॥ ५ ॥ सत्कृत्या समकाललब्धतनुभिर्गोपीभिरत्यादरात् विन्यस्तौ वदने कुचे च नितरां रोमाञ्चरोहाञ्चिते । पद्माभूकरपल्लवैः सचकितं संवाह्यमानौ मृदू मान्यौ वेङ्कटभूधरेशचरणौ मार्गे दृशोः स्तां मम ॥ ६ ॥ प्रातः फुल्लपयोरुहान्तरदलस्निग्धारुणान्तस्थलौ निष्पीताखिलनीरनीरधिलसन्नीलाम्बुदाभौ बहिः । राकाशीतमरीचिसन्निभनखज्योतिर्वितानाञ्चितौ पादौ पन्नगपुङ्गवाचलपतेर्मध्येमनस्स्तां मम ॥ ७ ॥ मन्दारप्रसवाभिरामशिरसां बृन्दारकश्रेयसां बृन्दैरिन्दुकलाभृता च विधिना वन्द्यौ धृतानन्दथू । बन्धच्छेदविधायिनौ विनमतां छन्दश्शताभिष्टुतौ वन्दे शेषमहीधरेशचरणौ वन्दारुचिन्तामणी ॥ ८ ॥ चिञ्चामूलकृतासनेन मुनिना तत्त्वार्थसन्दर्शिना कारुण्येन जगद्धितं कथयता स्वानुष्ठितिख्यापनात् । निश्चिक्ये शरणं यदेव परमं प्राप्यं च सर्वात्मनां तत्पादाब्जयुगं भजामि वृषभक्षोणीधराधीशितुः ॥ ९ ॥ नन्दिष्यामि कदाऽहमेत्य महता घर्मेण तप्तो यथा मन्दोदञ्चितमारुतं मरुतले मर्त्यो महान्तं ह्रदम् । सन्तप्तो भवतापदावशिखिना सर्वार्तिसंशामकं पादद्वन्द्वमहीशभूधरपतेर्निर्द्वन्द्वहृन्मन्दिरम् ॥ १० ॥ यौ बृन्दावनभूतले व्यहरतां दैतेयबृन्दावृते कुप्यत्कालियविस्तृतोच्छ्रितफणारङ्गेषु चानृत्यताम् । किञ्चानस्समुदास्थतां किसलयप्रस्पर्धिनावासुरं तन्वातां मम वेङ्कटेशचरणौ तावंहसां संहृतिम् ॥ ११ ॥ शेषित्वप्रमुखान्निपीय तु गुणान्नित्या हरेस्सूरयो वैकुण्ठे तत एत्य वेङ्कटगिरिं सौलभ्यमुख्यानिह । नित्योदञ्चितसंनिधेर्निरुपमान्निर्विश्य तस्याद्भुतान् निर्गन्तुं प्रभवन्ति हन्त न ततो वैकुण्ठकुण्ठादराः ॥ १२ ॥ सम्फुल्लाद्भुतपुष्पभारविनमच्छाखाशतानां सदा सौरभ्यानुभवाभियन्मधुलिहां सङ्घैर्वृते भूरुहाम् । उद्यद्रश्मिभिरुज्ज्वलैर्मणिगणैरुत्तुङ्गशृङ्गैर्वृष- क्षोणीभर्तरि वर्ततेऽखिलजगत्क्षेमाय लक्ष्मीसखः ॥ १३ ॥ नानादिङ्मुखवासिनो नरगणानभ्यागतानादरात् प्रत्युद्यात इवान्तिकस्फुटतरप्रेक्ष्यप्रसन्नाननः । सानुक्रोशमनास्सडिम्भमहिलान् सम्प्राप्तसर्वेप्सितान् कुर्वन्नञ्जनभूधरे कुवलयश्यामो हरिर्भासते ॥ १४ ॥ आपादादनवद्यमाच शिरसस्सौन्दर्यसीमास्पदं हस्तोदञ्चितशङ्खचक्रमुरसा बिभ्राणमम्भोधिजाम् । माल्यैरुल्लसितं मनोज्ञमकुटीमुख्यैश्च भूषाशतैः मध्येतारणमञ्जनाचलतटे भान्तं हरिं भावये ॥ १५ ॥ मञ्जीराञ्चितपादमद्भुतकटीविभ्राजिपीताम्बरं पद्मालङ्कृतनाभिमङ्गमहसा पाथोधरभ्रान्तिदम् । पार्श्वालङ्कृतिशङ्खचक्रविलसत्पाणिं परं पूरुषं वन्दे मन्दहसं विचित्रमकुटीजुष्टं वृषाद्रीश्वरम् ॥ १६ ॥ नानाभासुररत्नमौक्तिकवरश्रेणीलसत्तोरण- स्वर्णस्तम्भयुगान्तरालकभृशप्रद्योतमानाननम् । आनासश्रुतिलोलनीलविशदस्निग्धान्तरक्तेक्षणं नाथं प्रेक्षितुमञ्जनाचलतटे नालं सहस्रं दृशाम् ॥ १७ ॥ चक्राब्जे करयुग्मकेन सततं बिभ्रत् करेण स्पृशन् सव्येनोरुमपीतरेण चरणौ सन्दर्शयन् भूषणैः । सद्रत्नैः सकला दिशो वितिमिराः कुर्वन् वृषाद्रौ हरिः शुद्धस्वान्तनिषेविते विजयते शुद्धान्तबाहान्तरः ॥ १८ ॥ सुस्निग्धाधरपल्लवं मृदुहसं मीनोल्लसल्लोचनं गण्डप्रस्फुरदंशुकुण्डलयुगं विभ्राजिसुभ्रून्नसम् । फालोद्भासिपरार्ध्यरत्नतिलकं वक्त्रं प्रलम्बालकं भव्यं वेङ्कटनायकस्य पिबतां भाग्यं न वाचां पदम् ॥ १९ ॥ त्वत्पादाम्बुजसस्पृहं मम मनः कुर्यास्त्वदन्यस्पृहां दूरं तोलय दुःखजालजननीं त्वत्पादवाञ्छाद्विषम् । किञ्च त्वत्परतन्त्रभूसुरकृपापात्रं क्रिया मां सदा सर्पाधीश्वरभूधरेन्द्र भगवन् सर्वार्थसन्दायक ॥ २० ॥ नाकार्षं श्रुतिचोदितां कृतिमहं किञ्चिन्न चावेदिषं जीवेशौ भवभञ्जनी न च भवत्पादाब्जभक्तिर्मम । श्रीमत्त्वत्करुणैव देशिकवरोपज्ञं प्रवृत्ता मयि त्वत्प्राप्तौ शरणं वृषाचलपतेऽभूवं ततस्त्वद्भरः ॥ २१ ॥ श्रीमत्कौशिकवंशवारिधिविधोः श्रीवेङ्कटेशाख्यया विख्यातस्य गुरोर्विशुद्धमनसो विद्यानिधेः सूनुना । भक्त्यैतां वरदाभिधेन भणितां श्रीवेङ्कटेशस्तुतिं भव्यां यस्तु पठेदमुष्य वितरेच्छ्रेयः परं श्रीसखः ॥ ॥ इति श्री वेङ्कटेश स्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥