Sri Shiva Manasika Puja Stotram – शिवमानसिकपूजा स्तोत्रम्

अनुचितमनुलपितं मे त्वयि शंभो शिव तदागसश्शान्त्यै । अर्चां कथमपि विहितामङ्गीकुरु सर्वमङ्गलोपेत ॥ १ ॥ ध्यायामि कथमिव त्वां धीवर्त्मविदूर दिव्यमहिमानम् । आवाहनं विभोस्ते देवाग्र्य भवेत्प्रभो कुतः स्थानात् ॥ २ ॥ कियदासनं प्रकल्प्यं कृतासनस्येह सर्वतोऽपि सह । पाद्यं कुतोऽर्घ्यमपि वा पाद्यं सर्वत्रपाणिपादस्य ॥ ३ ॥ आचमनं ते स्यादधिभगवन् ते सर्वतोमुखस्य कथम् । मधुपर्को वा कथमिह मधुवैरिणि दर्शितप्रसादस्य ॥ ४ ॥ स्नानेन किं विधेयं सलिलकृतेनेह नित्यशुद्धस्य । वस्त्रेणापि न कार्यं देवाधिपते दिगंबरस्येह ॥ ५ ॥ स्फुरति हि सर्पाभरणं सर्वाङ्गे सर्वमङ्गलाकार । अतिवर्णाश्रमिणस्तेऽस्त्युपवीतेनेह कश्चिदुत्कर्षः ॥ ६ ॥ गन्धवती हि तनुस्ते गन्धाः किं नेश पौनरुक्ताय । पुष्कलफलदातारं पुष्करकुसुमेन पूजयामि त्वाम् ॥ ७ ॥ शमधनमूलधनं त्वां सकलेश्वर भवसि धूपितः केन । दीपः कथं शिखावान् दीप्येत पुरः स्वयंप्रकाशस्य ॥ ८ ॥ अमृतात्मकमपि भगवन्नशनं किन्नाम नित्यतृप्तस्य । त्वय्याम्रेडितमेतत्तांबूलं यदिह सुमुखरागाय ॥ ९ ॥ उपहारीभूयादिदमुमेश यन्मे विचेष्टितमशेषम् । नीराजयामि तमिमं नानात्मानं सहाखिलैः करणैः ॥ १० ॥ सुमनश्शेखर भव ते सुमनोऽञ्जलिरेष को भवेच्छंभो । छत्रं द्युमन् द्युमार्धन् चामरमपि किं जितश्रमस्य तव ॥ ११ ॥ नृत्यं प्रथतां कथमिव नाथ तवाग्रे महानटस्येह । गीतं किं पुरवैरिन् गीतागममूलदेशिकस्य पुरः ॥ १२ ॥ वाद्यं डमरु भृतस्ते वादयितुं ते पुरोऽस्ति का शक्तिः । अपरिच्छिन्नस्य भवेदखिलेश्वर कः प्रदक्षिणविधिस्ते ॥ १३ ॥ स्युस्ते नमांसि कथमिव शङ्कर परितोऽपि विद्यमानस्य । वाचामगोचरे त्वयि वाक्प्रसरो मे कथं सुसंभवतु ॥ १४ ॥ नित्यानन्दाय नमो निर्मलविज्ञानविग्रहाय नमः । निरवधिकरुणाय नमो निरवधिविभवाय तेजसेऽस्तु नमः ॥ १५ ॥ सरसिजविपक्षचूडः सगरतनूजन्मसुकृतमूर्धाऽसौ । दृक्कूलङ्कषकरुणो दृष्टिपथे मेऽस्तु धवलिमा कोऽपि ॥ १६ ॥ जगदाधारशरासं जगदुत्पादप्रवीणयन्तारम् । जगदवनकर्मठशरं जगदुद्धारं श्रयामि चित्सारम् ॥ १७ ॥ कुवलयसहयुध्वगलैः कुलगिरिकूटस्थकवचितार्धाङ्गैः । कलुषविदूरैश्चेतः कबलितमेतत्कृपारसैः किञ्चित् ॥ १८ ॥ वसनवतेकत्कृत्त्या वासवते रजतशैलशिखरेण । वलयवते भोगभृता वनितार्धाङ्गाय वस्तुनेऽस्तु नमः ॥ १९ ॥ सरसिजकुवलय-जागरसंवेशन जागरूकलोचनतः । सकृदपि नाहं जाने सुतरान्तं भाष्यकारमञ्जीरात् ॥ २० ॥ आपाटलजूटाना-मानीलच्छायकन्धरा-सीम्नाम् । आपाण्डुविग्रहाणामाद्रुहिणं किङ्करा वयं महसाम् ॥ २१ ॥ मुषितस्मरावलेपे मुनितनयायुर्वदान्यपदपद्मे । महसि मनो रमतां मे मनसि दयापूरमेदुरापाङ्गे ॥ २२ ॥ शर्मणि जगतां गिरिजानर्मणि सप्रेमहृदयपरिपाके । ब्रह्मणि विनमद्रक्षणकर्मणि तस्मिन्नुदेतु भक्तिर्मे ॥ २३ ॥ कस्मिन्नपि समये मम कण्ठच्छायाविधूतकालाभ्रम् । अस्तु पुरो वस्तु किमप्यर्धाङ्गेदरमुन्मिषन्निटलम् ॥ २४ ॥ जटिलाय मौलिभागे जलधर नीलाय कन्धराभोगे । धवलाय वपुषि निखिले धाम्नेस्स्यान्मानसे नमोवाकः ॥ २५ ॥ अकरविराजत्सुमृगै-रवृषतुरङ्गै-रमौलिधृतगङ्गैः । अकृतमनोभवभङ्गैरलमन्यैर्जगति दैवतं मन्यैः ॥ २६ ॥ कस्मै वच्मि दशां मे कस्येदृग्घृदयमस्ति शक्तिर्वा । कस्य बलं चोद्धर्तुं क्लेशात्त्वामन्तरा दयासिन्धो ॥ २७ ॥ याचे ह्यनभिनवं ते चन्द्रकलोत्तंस किञ्चिदपि वस्तु । मह्यं प्रदेहि भगवन् मदीयमेव स्वरूपमानन्दम् ॥ २८ ॥ भगवन्बालतया वाऽभक्त्या वाऽप्यापदाकुलतया वा । मोहाविष्टतया वा माऽस्तु च ते मनसि यद्दुरुक्तं मे ॥ २९ ॥ यदि विश्वाधिकता ते यदि निगमागमपुराणयाथार्थ्यम् । यदि वा भक्तेषु दया तदिह महेशाशु पूर्णकामस्स्याम् ॥ ३० ॥ इति शिवानन्दावधूतरचित शिवमानसिकपूजास्तोत्रम् । इतर पश्यतु ।