Sri Bagalamukhi Stotram – 2 – श्री बगलामुखी स्तोत्रम् २

॥ श्री बगलामुखी स्तोत्रम् २ ॥ (श्रीरुद्रयामलान्तर्गतम्) ॥ विनियोगः ॥ अस्य श्रीबगलामुखीमहामन्त्रस्य – नारदो भगवान् ऋषिः – अतिजगतीछन्दः – श्री बगलामुखी देवता – लां बीजं इं शक्तिः – लं कीलकं-मम दूरस्थानां समीपस्थानां गति मति वाक्त्सम्भनार्थे जपे विनियोगः ॥ करन्यासः ॥ ओं ह्रीं अङ्गुष्ठाभ्यां नमः बगलामुखी तर्जनीभ्यां नमः सर्वदुष्टानां मध्यमाभ्यां नमः वाचं मुखं पदं स्तम्भय अनामिकाभ्यां नमः जिह्वां कीलय बुद्धिं विनाशय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ह्रीं ओं स्वाहा करतलकरपृष्टाभ्यां नमः ॥ हृदयादिन्यासः ॥ ओं ह्रीं हृदयाय नमः बगलामुखी शिरसे स्वाहा सर्वदुष्टानां शिखायै वषत् वाचं मुखं पदं स्तम्भय कवचा हुं जिह्वां कीलय बुद्धिं विनाशय नेत्रत्रयाय वौषट् ह्रीं ओं स्वाहा अस्त्राय फट् भूर्भुवस्सुवरोमिति दिग्बन्धः । ॥ ध्यानम् ॥ पीताम्बरां त्रिणेत्रां च द्विभुजां दहनोज्वलां । शिलापर्वतहस्तां च रिपुकम्पां महोत्कटाम् ॥ १ ॥ गम्भीरां च मदोन्मत्तां स्वर्णकान्तिसमप्रभां । वैरिनिर्दलनार्थाय स्मरेत्तां बगलामुखीम् ॥ २ ॥ चतुर्भुजां त्रिणयनां कमलासनसंस्थितां । दक्षिणे मुद्गरं पाशं वामे जिह्वां च वज्रकम् ॥ ३ ॥ पीताम्बरधरां सान्द्रां दृढपीनयोधरां । वैरिवाक्त्सम्भिनीं देवीं स्मरामि बगलामुखीम् ॥ ४ ॥ हेमकुण्डलभूषाङ्गीं शीतचन्द्रार्धशेखरीं । पीतभूषणभूषाढ्यां स्वर्णसिंहासनेस्थिताम् ॥ ५ ॥ त्रिशूलधारिणीमम्बां सर्वसौभाग्यदायिनीं । सर्वशृङ्गारवेषाढ्यां भजेत्तां बगलामुखीम् ॥ ६ ॥ मध्ये सुधाब्धिमणिमण्टप रत्न वेद्यां सिंहासनोपरिगतां परिपीतवर्णाम् । पीताम्बराभरणमाल्यविभूषिताङ्गीं देवीं नमामि धृत मुद्गरवैरि जिह्वाम् ॥ ७ ॥ चलत्कनककुण्डलोल्लसितचारुगण्डस्थलां लसत्कनकचम्पक द्युतिमदर्धेन्दु बिम्बाञ्चिताम् । सदाहितविपक्षकां दलितवैरि जिह्वाञ्चलां नमामि बगलामुखीं धीमतां वाङ्मनस्स्तम्भिनीम् ॥ ८ ॥ पीयूषो दधिमध्यचारु विलसद्रत्नोज्वले मण्टपे यासिंहासन मौलिपातितरिपु प्रेतासनाध्यासिनीम् । स्वर्णाभां करपीडितारिरशनां भ्राम्यद्गदां बिभ्रतीं यस्त्वां पश्यति तस्य यान्ति विलयं सद्योहि सर्वापदः ॥ ९ ॥ देवि त्वच्चरणाम्बुजार्चनकृते यः पीतपुष्पाञ्जलिं मुद्रां वामकरे निधाय च पुनर्मन्त्री मनोज्ञाक्षरीं । पीठध्यानपरोपि कुम्भकवशाद्बीजं स्मरेत्प्रार्थितं तस्या मित्रचयस्य संसदि मुख स्तम्भो भवेत्तत्क्षणात् ॥ १० ॥ ॥ बीज मन्त्रः ॥ (ओं ह्रीं बगलामुखि सर्वदुष्टानां वाचं मुखं पदं स्तम्भय जिह्वां कीलय बुद्धिं विनाशय ह्रीं ओं स्वाहा) मन्त्रस्तावदयं विपक्षदलने स्तोत्रं पवित्रं च ते यन्त्रंवादिनि यन्त्रिणं त्रिजगतां जैत्रं स चित्रं च तत् । श्रीमातर्बगलेति नाम ललितं यस्यास्ति जन्तोर्मुखे तन्नामस्मरणेन वाग्भवमुख स्तम्भोभवेत्तत्क्षणात् ॥ ११ ॥ दुष्टस्तम्भनमुग्रविघ्नशमनं दारिद्र्यविद्रावणं भूभृत्त्सम्भनकारणं मृगदृशां चेतस्समाकर्षणं । सौभाग्यैकनिकेतनं मम दृशां कारुण्यपूर्णेक्षणे मृत्योर्मारणमाविरस्तु पुरतो मातस्त्वदीयं वपुः ॥ १२ ॥ सङ्ख्याग्रे चोरदण्ड प्रहरणसमये बन्धने वैरिमध्ये विद्यावादे विवादे प्रकटितनृपतौ युद्धकाले निशायां । वश्ये च स्तम्भने वा रिपुवधसमय़े प्राणबाधे रणे वा गच्छन्तीष्टं त्रिकालं तव पठनमिदं कारयेदाशु धीरः ॥ १३ ॥ मातर्भञ्जय मद्विपक्षवदनं जिह्वां च सङ्कीलय ब्राह्मीं मुद्रय मुद्रयाशुधिषणामङ्घ्र्योर्गतिं स्तम्भय । शत्रून् चूर्णय चूर्णयाशु गदया गौराङ्गि पीताम्बरे विघ्नौघं बगले हर प्रतिदिनं कुमारि वामेक्षणे ॥ १४ ॥ मातर्भैरवि भद्रकालि विजये वाराहि विश्वाश्रये श्रीनित्ये बगले महेशि समये रामे सुरामे रमे । मातङ्गि त्रिपुरे परात्परतरे स्वर्गापवर्गप्रदे वन्देहं शरणागतोस्मिकृपया विश्वेश्वरी त्राहि माम् ॥ १५ ॥ त्वं विद्या परमा त्रिलोकजननी व्योषाननं छेदिनी योषाकर्षणकारिणी च सुमहाबन्धैकसम्भेदिनी । दुष्टोच्चाटनकारिणी रिपुमनस्सन्दोहसन्दायिनी जिह्वाकीलनभैरवी विजयते ब्रह्मास्त्रसारायणी ॥ १६ ॥ यः कृतं जपसङ्ख्यानां चिन्तितं परमेश्वरी । शत्रूणां बुद्धिनाशाय गृहाण मदनुग्रहात् ॥ १७ ॥ वैडूर्यहारपरिशोभितहेममालां मध्येतिपीन कुचयोर्धृतपीतवस्त्रां । व्य़ाघ्राधिरूढ परिपूरित रत्नशोभां नित्यं स्मरामि बगलां रिपुवक्त्र कीलाम् ॥ १८ ॥ एकाग्र मानसो भूत्वा स्तोष्यत्यम्बां सुशोभनां । रजन्या रचितां मालां करे धृत्वा जपेच्छुचिः ॥ १९ ॥ वामे पाणौ तु पाशं च तस्याधस्ताद्धृढं शुभं । दक्षे करेऽक्षसूत्रं च अधःपद्मं च धारिणीम् ॥ २० ॥ चामुण्डे चण्डिकोष्ट्रे हुतवहदयिते श्यामले श्रीभुजङ्गी दुर्गे प्रत्यङ्गिराद्ये मुररिपुभगिनी भार्गवीवामनेत्रे । नानारूपप्रभेदे स्थितिलयजननं पालयद्भर्गहृद्ये विश्वाद्ये विश्वजैत्री त्रिपुरः बगले विश्ववन्द्ये त्वमेका ॥ २१ ॥ चक्रं खड्गं मुसलमभयं दक्षिणाभिश्च दोर्भिः शङ्खं खेटं हलमपि च गदां बिभ्रतीं वामदोर्भिः । सिंहारूढामयुगनयनां श्यामलां कञ्जवक्त्रां वन्दे देवीं सकलवरदां पञ्चमीं मातृमध्याम् ॥ २२ ॥ द्वात्रिम्शदायुतयुतैश्चतुरष्टहस्तै- रष्टोत्तरैश्शतकरैश्च सहस्रहस्तैः । सर्वायुधैरयुत बाहुभिरन्वितां तां देवीं भजामि बगलां रसनाग्रहस्ताम् ॥ २३ ॥ सर्वतश्शुभकरां द्विभुजां तां कम्बुहेम नवकुण्डल कर्णां । शत्रुनिर्दलनकारणकोपां चिन्तयामि बगलां हृदयाब्जे ॥ २४ ॥ जिह्वाग्रमादाय़ करेण देवीं वामेन शत्रून् परिपीडयन्तीं । गदाभिघातेन च दक्षिणेन पीताम्बराढ्यां द्विभुजां नमामि ॥ २५ ॥ वन्दे वारिजलोचनां वसुकरां पीताम्बराडम्बरां पीताम्भोरुहसंस्थितां त्रिनयनां पीताङ्गरागोज्ज्वलां । शब्दब्रह्ममयीं महाकविजयीं त्रैलोक्यसम्मोहनीं विद्युत्कोटि निभां प्रसन्न बगलां प्रत्यर्थिवाक्त्सम्भिनीम् ॥ २६ ॥ दुःखेन वा यदि सुखेन च वा त्वदीयं स्तुत्वाऽथ नामबगले समुपैति वश्यं । निश्चित्य शत्रुमबलं विजयं त्वदङ्घ्रि पद्मार्चकस्य भवतीति किमत्र चित्रम् ॥ २७ ॥ विमोहितजगत्त्रयां वशगतावनवल्लभां भजामि बगलामुखीं भवसुखैकसन्धायिनीं । गेहं नातति गर्वितः प्रणमति स्त्रीसङ्गमो मोक्षति द्वेषी मित्रति पापकृत्सुकृतति क्ष्मावल्लभोधावति ॥ २८ ॥ ॥ फलश्रुति ॥ मृत्युर्वैधृतिदूषणं सुगुणति त्वत्पादसंसेवनात् त्वां वन्दे भवभीतिभञ्जनकरीं गौरीं गिरीशप्रियां । नित्यं यस्तु मनोहरं स्तवमिदं दिव्यं पठेत्सादरं धृत्वा यन्त्रमिदं तथैव समरे बाह्वोः करे वा गले ॥ २९ ॥ राजानो वरयोषितोथकरिणस्सर्वामृगेन्द्रा वशाः स्तोत्रैर्यान्ति विमोहिता रिपुगणा लक्ष्मीः स्थिरा सिद्धयः । निर्निद्रे बगले समुद्रनिलय़े रौद्र्यादि वाङ्मुद्रिके भद्रे रुद्रमनोहरे त्रिभुवनत्राणे दरिद्रापहे ॥ ३० ॥ सद्रत्नाकर भूमिगोज्वल करी निस्तन्द्रि चान्द्रानने नीहाराद्रिसुते निसर्गसरले विद्ये सुराद्ये नमः । देवी तस्य निरामयात्मजमुखान्यायूम्षि दद्यादिदं ये नित्यं प्रजपन्ति भक्ति भरितास्तेभ्यस्स्तवं निश्चितम् ॥ ३१ ॥ नूनं श्रेयो वश्यमारोग्यतां च प्राप्तस्सर्वं भूतले साधकस्तु । भक्त्या नित्यं स्तोत्रमेतत्पठन्वै विद्यां कीर्तिं वम्शवृद्धिं च विन्देत् ॥ ३२ ॥ ॥ इति श्रीरुद्रयामले श्रीबगलामुखीस्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥