Sri Sita Kavacham – श्री सीता कवचम् (आनन्द रामायण)

॥ श्री सीता कवचम् ॥ अगस्तिरुवाच । या सीताऽवनिसम्भवाऽथ मिथिलापालेन संवर्धिता पद्माक्षावनिभुक्सुताऽनलगता या मातुलुङ्गोद्भवा । या रत्ने लयमागता जलनिधौ या वेदपारं गता लङ्कां सा मृगलोचना शशिमुखी मां पातु रामप्रिया ॥ १ ॥ ॥ विनियोगः ॥ अस्य श्रीसीताकवचमन्त्रस्य अगस्तिरृषिः श्रीसीता देवता अनुष्टुप् छन्दः रमेति बीजं जनकजेति शक्तिः अवनिजेति कीलकं पद्माक्षसुतेत्यस्त्रं मातुलुङ्गीति कवचं मूलकासुरघातिनीति मन्त्रः श्रीसीतारामचन्द्रप्रीत्यर्थं सकलकामना सिद्ध्यर्थं च जपे विनियोगः । ॥ अथ करन्यासः ॥ ओं ह्रां सीतायै अङ्गुष्ठाभ्यां नमः । ओं ह्रीं रमायै तर्जनीभ्यां नमः । ओं ह्रूं जनकजायै मध्यमाभ्यां नमः । ओं ह्रैं अवनिजायै अनामिकाभ्यां नमः । ओं ह्रौं पद्माक्षसुतायै कनिष्ठिकाभ्यां नमः । ओं ह्रः मातुलुङ्ग्यै करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः । ॥ अथ अङ्गन्यासः ॥ ओं ह्रां सीतायै हृदयाय नमः । ओं ह्रीं रमायै शिरसे स्वाहा । ओं ह्रूं जनकजायै शिखायै वषट् । ओं ह्रैं अवनिजायै कवचाय हुम् । ओं ह्रौं पद्माक्षसुतायै नेत्रत्रयाय वौषट् । ओं ह्रः मातुलुङ्ग्यै अस्त्राय फट् । भूर्भुवस्सुवरोमिति दिग्बन्धः । ॥ अथ ध्यानम् ॥ सीतां कमलपत्राक्षीं विद्युत्पुञ्जसमप्रभाम् । द्विभुजां सुकुमाराङ्गीं पीतकौशेयवासिनीम् ॥ १ ॥ सिंहासने रामचन्द्रवामभागस्थितां वराम् । नानालङ्कारसम्युक्तां कुण्डलद्वयधारिणीम् ॥ २ ॥ चूडाकङ्कणकेयूररशनानूपुरान्विताम् । सीमन्ते रविचन्द्राभ्यां निटिले तिलकेन च ॥ ३ ॥ नूपुराभरणेनापि घ्राणेऽतिशोभितां शुभाम् । हरिद्रां कज्जलं दिव्यं कुङ्कुमं कुसुमानि च ॥ ४ ॥ बिभ्रतीं सुरभिद्रव्यं सुगन्धस्नेहमुत्तमम् । स्मिताननां गौरवर्णां मन्दारकुसुमं करे ॥ ५ ॥ बिभ्रतीमपरे हस्ते मातुलुङ्गमनुत्तमम् । रम्यहासां च बिम्बोष्ठीं चन्द्रवाहनलोचनाम् ॥ ६ ॥ कलानाथसमानास्यां कलकण्ठमनोरमाम् । मातुलुङ्गोद्भवां देवीं पद्माक्षदुहितां शुभाम् ॥ ७ ॥ मैथिलीं रामदयितां दासीभिः परिवीजिताम् । एवं ध्यात्वा जनकजां हेमकुम्भपयोधराम् ॥ ८ ॥ ॥ अथ कवचम् ॥ श्रीसीता पूर्वतः पातु दक्षिणेऽवतु जानकी । प्रतीच्यां पातु वैदेही पातूदीच्यां च मैथिली ॥ ९ ॥ अधः पातु मातुलुङ्गी ऊर्ध्वं पद्माक्षजाऽवतु । मध्येऽवनिसुता पातु सर्वतः पातु मां रमा ॥ १० ॥ स्मितानना शिरः पातु पातु भालं नृपात्मजा । पद्माऽवतु भ्रुवोर्मध्ये मृगाक्षी नयनेऽवतु ॥ ११ ॥ कपोले कर्णमूले च पातु श्रीरामवल्लभा । नासाग्रं सात्त्विकी पातु पातु वक्त्रं तु राजसी ॥ १२ ॥ तामसी पातु मद्वाणीं पातु जिह्वां पतिव्रता । दन्तान् पातु महामाया चिबुकं कनकप्रभा ॥ १३ ॥ पातु कण्ठं सौम्यरूपा स्कन्धौ पातु सुरार्चिता । भुजौ पातु वरारोहा करौ कङ्कणमण्डिता ॥ १४ ॥ नखान् रक्तनखा पातु कुक्षौ पातु लघूदरा । वक्षः पातु रामपत्नी पार्श्वे रावणमोहिनी ॥ १५ ॥ पृष्ठदेशे वह्निगुप्ताऽवतु मां सर्वदैव हि । दिव्यप्रदा पातु नाभिं कटिं राक्षसमोहिनी ॥ १६ ॥ गुह्यं पातु रत्नगुप्ता लिङ्गं पातु हरिप्रिया । ऊरू रक्षतु रम्भोरूर्जानुनी प्रियभाषिणी ॥ १७ ॥ जङ्घे पातु सदा सुभ्रूर्गुल्फौ चामरवीजिता । पादौ लवसुता पातु पात्वङ्गानि कुशाम्बिका ॥ १८ ॥ पादाङ्गुलीः सदा पातु मम नूपुरनिःस्वना । रोमाण्यवतु मे नित्यं पीतकौशेयवासिनी ॥ १९ ॥ रात्रौ पातु कालरूपा दिने दानैकतत्परा । सर्वकालेषु मां पातु मूलकासुरघातिनी ॥ २० ॥ ॥ फलश्रुति ॥ एवं सुतीक्ष्ण सीतायाः कवचं ते मयेरितम् । इदं प्रातः समुत्थाय स्नात्वा नित्यं पठेत्पुनः ॥ २१ ॥ जानकीं पूजयित्वा स सर्वान्कामानवाप्नुयात् । धनार्थी प्राप्नुयाद्द्रव्यं पुत्रार्थी पुत्रमाप्नुयात् ॥ २२ ॥ स्त्रीकामार्थी शुभां नारीं सुखार्थी सौख्यमाप्नुयात् । अष्टवारं जपनीयं सीतायाः कवचं सदा ॥ २३ ॥ सीतायाः कवचं चेदं पुण्यं पातकनाशनम् । ये पठन्ति नरा भक्त्या ते धन्या मानवा भुवि ॥ २४ ॥ पठन्ति रामकवचं सीतायाः कवचं विना । तथा विना लक्ष्मणस्य कवचेन वृथा स्मृतम् ॥ २५ ॥ तस्मात् सदा नरैर्जाप्यं कवचानां चतुष्टयम् । आदौ तु वायुपुत्रस्य लक्ष्मणस्य ततः परम् ॥ २६ ॥ ततः पठेच्च सीतायाः श्रीरामस्य ततः परम् । एवं सदा जपनीयं कवचानां चतुष्टयम् ॥ २७ ॥ ॥ इति श्री सीता कवचम् सम्पूर्णम् ॥