Sri Mahakala Shani Mrityunjaya Stotram – श्री महाकाल शनि मृत्युञ्जय स्तोत्रम्

॥ श्री महाकाल शनि मृत्युञ्जय स्तोत्रम् ॥ नीलाद्रिशोभाञ्चितदिव्यमूर्तिः खड्गी त्रिदण्डी शरचापहस्तः । शम्भुर्महाकालशनिः पुरारि- -र्जयत्यशेषासुरनाशकारी ॥ १ ॥ मेरुपृष्ठे समासीनं सामरस्ये स्थितं शिवम् । प्रणम्य शिरसा गौरी पृच्छति स्म जगद्धितम् ॥ २ ॥ पार्वत्युवाच । भगवन् देवदेवेश भक्तानुग्रहकारक । अल्पमृत्युविनाशाय यत्त्वया पूर्वसूचितम् ॥ ३ ॥ तदेव त्वं महाबाहो लोकानां हितकारकम् । तव मूर्तिप्रभेदस्य महाकालस्य साम्प्रतम् ॥ ४ ॥ शनेर्मृत्युञ्जयस्तोत्रं ब्रूहि मे नेत्रजन्मनः । अकालमृत्युहरणमपमृत्युनिवारणम् ॥ ५ ॥ शनिमन्त्रप्रभेदा ये तैर्युक्तं यत् स्तवं शुभम् । प्रतिनाम चतुर्थ्यन्तं नमोन्तं मनुना युतम् ॥ ६ ॥ श्रीशङ्कर उवाच । नित्ये प्रियतमे गौरि सर्वलोकहिते रते । गुह्याद्गुह्यतमं दिव्यं सर्वलोकोपकारकम् ॥ ७ ॥ शनिमृत्युञ्जयस्तोत्रं प्रवक्ष्यामि तवाधुना । सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं सर्वशत्रुविमर्दनम् ॥ ८ ॥ सर्वरोगप्रशमनं सर्वापद्विनिवारणम् । शरीरारोग्यकरणमायुर्वृद्धिकरं नृणाम् ॥ ९ ॥ यदि भक्तासि मे गौरि गोपनीयं प्रयत्नतः । गोपितं सर्वतन्त्रेषु तच्छृणुष्व महेश्वरि ॥ १० ॥ ॥ विनियोगः ॥ अस्य श्रीमहाकालशनिमृत्युञ्जय स्तोत्रमन्त्रस्य पिप्पलाद ऋषिरनुष्टुप् छन्दो महाकालशनिर्देवता शं बीजमायसी शक्तिः कालपुरुषायेति कीलकं ममाकालापमृत्युनिवारणार्थे पाठे विनियोगः ॥ ॥ अथ न्यासध्यानम् ॥ ऋषिन्यासं करन्यासं देहन्यासं समाचरेत् । महोग्रं मूर्ध्नि विन्यस्य मुखे वैवस्वतं न्यसेत् ॥ ११ ॥ गले तु विन्यसेन्मन्दं बाह्वोर्महाग्रहं न्यसेत् । हृदि न्यसेन्महाकालं गुह्ये कृशतनुं न्यसेत् ॥ १२ ॥ जान्वोस्तूडुचरं न्यस्य पादयोस्तु शनैश्चरम् । एवं न्यासविधिं कृत्वा पश्चात् कालात्मनः शनेः ॥ १३ ॥ न्यासं ध्यानम् प्रवक्ष्यामि तनौ ध्यात्वा पठेन्नरः । कल्पादियुगभेदांश्च कराङ्गन्यासरूपिणः ॥ १४ ॥ कालात्मनो न्यसेद्गात्रे मृत्युञ्जय नमोऽस्तु ते । मन्वन्तराणि सर्वाणि महाकालस्वरूपिणः ॥ १५ ॥ भावयेत्प्रति प्रत्यङ्गे महाकालाय ते नमः । भावयेत् प्रभवाद्यब्दान् शीर्षे कालजिते नमः ॥ १६ ॥ नमस्ते नित्यसेव्याय विन्यसेदयने भ्रुवोः । सौरये च नमस्तेस्तु गण्डयोर्विन्यसेदृतून् ॥ १७ ॥ श्रावणं भावयेदक्ष्णोर्नमः कृष्णनिभाय च । महोग्राथ नमो भाद्रं तथा श्रवणयोर्न्यसेत् ॥ १८ ॥ नमो वै दुर्निरीक्ष्याय चाश्विनं विन्यसेन्मुखे । नमो नीलमयूखाय ग्रीवायां कार्तिकं न्यसेत् ॥ १९ ॥ मार्गशीर्षं न्यसेद्बाह्वोर्महारौद्राय ते नमः । ऊर्ध्वलोकनिवासाय पौषं तु हृदये न्यसेत् ॥ २० ॥ नमः कालप्रबोधाय माघं वै चोदरे न्यसेत् । मन्दगाय नमो मेढ्रे न्यसेद्वै फाल्गुनं तथा ॥ २१ ॥ ऊर्वोर्न्यसेच्चैत्रमासं नमः शिवोद्भवाय च । वैशाखं विन्यसेज्जान्वोर्नमः संवर्तकाय च ॥ २२ ॥ जङ्घयोर्भावयेज्ज्येष्ठं भैरवाय नमस्तथा । आषाढं पादयोश्चैव शनये च नमस्तथा ॥ २३ ॥ कृष्णपक्षं च क्रूराय नम आपादमस्तके । न्यसेदाशीर्षपादान्ते शुक्लपक्षं ग्रहाय च ॥ २४ ॥ न्यसेन्मूलं पादयोश्च ग्रहाय शनये नमः । नमः सर्वजिते चैव तोयं सर्वाङ्गुलौ न्यसेत् ॥ २५ ॥ न्यसेद्गुल्फद्वये विश्वं नमः शुष्कतराय च । विष्णुभं भावयेज्जङ्घोभये शिष्टतमाय ते ॥ २६ ॥ जानुद्वये धनिष्ठां च न्यसेत् कृष्णरुचे नमः । ऊरुद्वये वारुणर्क्षं न्यसेत्कालभृते नमः ॥ २७ ॥ पूर्वभाद्रं न्यसेन्मेढ्रे जटाजूटधराय च । पृष्ठ उत्तरभाद्रं च करालाय नमस्तथा ॥ २८ ॥ रेवतीं च न्यसेन्नाभौ नमो मन्दचराय च । गर्भदेशे न्यसेद्दस्रं नमः श्यामतराय च ॥ २९ ॥ नमो भोगिस्रजे नित्यं यमं स्तनयुगे न्यसेत् । न्यसेत्कृत्तिकां हृदये नमस्तैलप्रियाय च ॥ ३० ॥ रोहिणीं भावयेद्धस्ते नमस्ते खड्गधारिणे । मृगं न्यसेद्वामहस्ते त्रिदण्डोल्लसिताय च ॥ ३१ ॥ दक्षोर्ध्वे भावयेद्रौद्रं नमो वै बाणधारिणे । पुनर्वसुमूर्ध्ववामे नमो वै चापधारिणे ॥ ३२ ॥ तिष्यं न्यसेद्दक्षबाहौ नमस्ते हरमन्यवे । सार्पं न्यसेद्वामबाहौ चोग्रचापाय ते नमः ॥ ३३ ॥ मघां विभावयेत्कण्ठे नमस्ते भस्मधारिणे । मुखे न्यसेद्भगर्क्षं च नमः क्रूरग्रहाय च ॥ ३४ ॥ भावयेद्दक्षनासायामर्यमाणश्च योगिने । भावयेद्वामनासायां हस्तर्क्षं धारिणे नमः ॥ ३५ ॥ त्वाष्ट्रं न्यसेद्दक्षकर्णे कृसरान्नप्रियाय ते । स्वातीं न्यसेद्वामकर्णे नमो ब्रह्ममयाय ते ॥ ३६ ॥ विशाखां च दक्षनेत्रे नमस्ते ज्ञानदृष्टये । मैत्रं न्यसेद्वामनेत्रे नमोऽन्धलोचनाय ते ॥ ३७ ॥ शाक्रं न्यसेच्च शिरसि नमः संवर्तकाय च । विष्कम्भं भावयेच्छीर्षसन्धौ कालाय ते नमः ॥ ३८ ॥ प्रीतियोगं भ्रुवोः सन्धौ महामन्द नमोऽस्तु ते । नेत्रयोः सन्धावायुष्मद्योगं भीष्माय ते नमः ॥ ३९ ॥ सौभाग्यं भावयेन्नासासन्धौ फलाशनाय च । शोभनं भावयेत्कर्णे सन्धौ पुण्यात्मने नमः ॥ ४० ॥ नमः कृष्णायातिगण्डं हनुसन्धौ विभावयेत् । नमो निर्मांसदेहाय सुकर्माणं शिरोधरे ॥ ४१ ॥ धृतिं न्यसेद्दक्षबाहौ पृष्ठे छायासुताय च । तन्मूलसन्धौ शूलं च न्यसेदुग्राय ते नमः ॥ ४२ ॥ तत्कूर्परे न्यसेद्गण्डे नित्यानन्दाय ते नमः । वृद्धिं तन्मणिबन्धे च कालज्ञाय नमो न्यसेत् ॥ ४३ ॥ ध्रुवं तदङ्गुलीमूलसन्धौ कृष्णाय ते नमः । व्याघातं भावयेद्वामबाहुपृष्ठे कृशाय च ॥ ४४ ॥ हर्षणं तन्मूलसन्धौ भुतसन्तापिने नमः । तत्कूर्परे न्यसेद्वज्रं सानन्दाय नमोऽस्तु ते ॥ ४५ ॥ सिद्धिं तन्मणिबन्धे च न्यसेत् कालाग्नये नमः । व्यतीपातं कराग्रेषु न्यसेत्कालकृते नमः ॥ ४६ ॥ वरीयांसं दक्षपार्श्वसन्धौ कालात्मने नमः । परिघं भावयेद्वामपार्श्वसन्धौ नमोऽस्तु ते ॥ ४७ ॥ न्यसेद्दक्षोरुसन्धौ च शिवं वै कालसाक्षिणे । तज्जानौ भावयेत् सिद्धिं महादेहाय ते नमः ॥ ४८ ॥ साध्यं न्यसेच्च तद्गुल्फसन्धौ घोराय ते नमः । न्यसेत्तदङ्गुलीसन्धौ शुभं रौद्राय ते नमः ॥ ४९ ॥ न्यसेद्वामोरुसन्धौ च शुक्लं कालविदे नमः । ब्रह्मयोगं च तज्जानौ न्यसेत्सद्योगिने नमः ॥ ५० ॥ ऐन्द्रं तद्गुल्फसन्धौ च योगाधीशाय ते नमः । न्यसेत्तदङ्गुलीसन्धौ नमो भव्याय वैधृतिम् ॥ ५१ ॥ चर्मणि बवकरणं भावयेद्यज्वने नमः । बालवं भावयेद्रक्ते संहारक नमोऽस्तु ते ॥ ५२ ॥ कौलवं भावयेदस्थ्नि नमस्ते सर्वभक्षिणे । तैतिलं भावयेन्मांसे आममांसप्रियाय ते ॥ ५३ ॥ गरं न्यसेद्वपायां च सर्वग्रासाय ते नमः । न्यसेद्वणिजं मज्जायां सर्वान्तक नमोऽस्तु ते ॥ ५४ ॥ वीर्ये विभावयेद्विष्टिं नमो मन्यूग्रतेजसे । रुद्रमित्रपितृवसुवारीण्येतांश्च पञ्च च ॥ ५५ ॥ मुहूर्तांश्च दक्षपादनखेषु भावयेन्नमः । खगेशाय च खस्थाय खेचराय स्वरुपिणे ॥ ५६ ॥ पुरुहूतशतमखे विश्ववेधोविधूंस्तथा । मुहूर्तांश्च वामपादनखेषु भावयेन्नमः ॥ ५७ ॥ सत्यव्रताय सत्याय नित्यसत्याय ते नमः । सिद्धेश्वर नमस्तुभ्यं योगेश्वर नमोऽस्तु ते ॥ ५८ ॥ वह्निनक्तञ्चरांश्चैव वरुणार्यमयोनिकान् । मुहूर्तांश्च दक्षहस्तनखेषु भावयेन्नमः ॥ ५९ ॥ लग्नोदयाय दीर्घाय मार्गिणे दक्षदृष्टये । वक्राय चातिक्रूराय नमस्ते वामदृष्टये ॥ ६० ॥ वामहस्तनखेष्वन्त्यवर्णेशाय नमोऽस्तु ते । गिरिशाहिर्बुध्न्यपूषाजपाद्दस्रांश्च भावयेत् ॥ ६१ ॥ राशिभोक्त्रे राशिगाय राशिभ्रमणकारिणे । राशिनाथाय राशीनां फलदात्रे नमोऽस्तु ते ॥ ६२ ॥ यमाग्निचन्द्रादितिकविधातॄंश्च विभावयेत् । ऊर्ध्वहस्तदक्षनखेष्वन्त्यकालाय ते नमः ॥ ६३ ॥ तुलोच्चस्थाय सौम्याय नक्रकुम्भगृहाय च । समीरत्वष्टृजीवांश्च विष्णुतिग्मद्युतीन्न्यसेत् ॥ ६४ ॥ ऊर्ध्ववामहस्तनखेष्वन्यग्रहनिवारिणे । तुष्टाय च वरिष्ठाय नमो राहुसखाय च ॥ ६५ ॥ रविवारं ललाटे च न्यसेद्भीमदृशे नमः । सोमवारं न्यसेदास्ये नमोऽमृतप्रियाय च ॥ ६६ ॥ भौमवारं न्यसेत् स्वान्ते नमो ब्रह्मस्वरूपिणे । मेढ्रे न्यसेत् सौम्यवारं नमो जीवस्वरूपिणे ॥ ६७ ॥ वृषणे गुरुवारं च नमो मन्त्रस्वरूपिणे । भृगुवारं मलद्वारे नमः प्रलयकारिणे ॥ ६८ ॥ पादयोः शनिवारं च निर्मांसाय नमोऽस्तु ते । घटिकां न्यसेत्केशेषु नमस्ते सूक्ष्मरूपिणे ॥ ६९ ॥ ॥ अथ महाकालशनि मृत्युञ्जय स्तोत्रम् ॥ कालरूपिन्नमस्तेऽस्तु सर्वपापप्रणाशक ॥ त्रिपुरस्य वधार्थाय शम्भुजाताय ते नमः ॥ ७० ॥ नमः कालशरीराय कालनुन्नाय ते नमः । कालहेतो नमस्तुभ्यं कालनन्दाय वै नमः ॥ ७१ ॥ अखण्डदण्डमानाय त्वनाद्यन्ताय वै नमः । कालदेवाय कालाय कालकालाय ते नमः ॥ ७२ ॥ निमेषादिमहाकल्पकालरुपं च भैरवम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ७३ ॥ दातारं सर्वभव्यानां भक्तानामभयङ्करम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ७४ ॥ कर्तारं सर्वदुःखानां दुष्टानां भयवर्धनम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ७५ ॥ हर्तारं ग्रहजातानां फलानामघकारिणाम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ७६ ॥ सर्वेषामेव भूतानां सुखदं शान्तमव्ययम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ७७ ॥ कारणं सुखदुःखानां भावाभावस्वरूपिणम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ७८ ॥ अकालमृत्युहरणमपमृत्यु निवारणम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ७९ ॥ कालरूपेण संसारं भक्षयन्तं महाग्रहम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ८० ॥ दुर्निरीक्ष्यं स्थूलरोमं भीषणं दीर्घलोचनम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ८१ ॥ ग्रहाणां ग्रहभूतं च सर्वग्रहनिवारणम् । मृत्युञ्जयं महाकालं नमस्यामि शनैश्चरम् ॥ ८२ ॥ कालस्य वशगाः सर्वे न कालः कस्यचिद्वशः । तस्मात्त्वां कालपुरुषं प्रणतोऽस्मि शनैश्चरम् ॥ ८३ ॥ कालदेव जगत्सर्वं काल एव विलीयते । कालरूपः स्वयं शम्भुः कालात्मा ग्रहदेवता ॥ ८४ ॥ चण्डीशो रुद्रडाकिन्याक्रान्तश्चण्डीश उच्यते । विद्युदाकलितो नद्यां समारूढो रसाधिपः ॥ ८५ ॥ चण्डीशः शुकसम्युक्तो जिह्वया ललितः पुनः । क्षतजस्तामसी शोभी स्थिरात्मा विद्युता युतः ॥ ८६ ॥ नमोऽन्तो मनुरित्येष शनितुष्टिकरः शिवे । आद्यन्तेऽष्टोत्तरशतं मनुमेनं जपेन्नरः ॥ ८७ ॥ ॥ फलश्रुति ॥ यः पठेच्छृणुयाद्वापि ध्यात्वा सम्पूज्य भक्तितः । तस्य मृत्योर्भयं नैव शतवर्षावधि प्रिये ॥ ८८ ॥ ज्वराः सर्वे विनश्यन्ति दद्रुविस्फोटकच्छुकाः । दिवा सौरिं स्मरेत् रात्रौ महाकालं यजन् पठेत् ॥ ८९ ॥ जन्मर्क्षे च यदा सौरिर्जपेदेतत् सहस्रकम् । वेधगे वामवेधे वा जपेदर्धसहस्रकम् ॥ ९० ॥ द्वितीये द्वादशे मन्दे तनौ वा चाष्टमेऽपि वा । तत्तद्राशौ भवेद्यावत् पठेत्तावद्दिनावधि ॥ ९१ ॥ चतुर्थे दशमे वाऽपि सप्तमे नवपञ्चमे । गोचरे जन्मलग्नेशे दशास्वन्तर्दशासु च ॥ ९२ ॥ गुरुलाघवज्ञानेन पठेदावृत्तिसङ्ख्यया । शतमेकं त्रयं वाथ शतयुग्मं कदाचन ॥ ९३ ॥ आपदस्तस्य नश्यन्ति पापानि च जयं भवेत् । महाकालालये पीठे ह्यथवा जलसन्निधौ ॥ ९४ ॥ पुण्यक्षेत्रेऽश्वत्थमूले तैलकुम्भाग्रतो गृहे । नियमेनैकभक्तेन ब्रह्मचर्येण मौनिना ॥ ९५ ॥ श्रोतव्यं पठितव्यं च साधकानां सुखावहम् । परं स्वस्त्ययनं पुण्यं स्तोत्रं मृत्युञ्जयाभिधम् ॥ ९६ ॥ कालक्रमेण कथितं न्यासक्रमसमन्वितम् । प्रातःकाले शुचिर्भूत्वा पूजायां च निशामुखे ॥ ९७ ॥ पठतां नैव दुष्टेभ्यो व्याघ्रसर्पादितो भयम् । नाग्नितो न जलाद्वायोर्देशे देशान्तरेऽथवा ॥ ९८ ॥ नाऽकाले मरणं तेषां नाऽपमृत्युभयं भवेत् । आयुर्वर्षशतं साग्रं भवन्ति चिरजीविनः ॥ ९९ ॥ नाऽतः परतरं स्तोत्रं शनितुष्टिकरं महत् । शान्तिकं शीघ्रफलदं स्तोत्रमेतन्मयोदितम् ॥ १०० ॥ तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यदीच्छेदात्मनो हितम् । कथनीयं महादेवि नैवाभक्तस्य कस्यचित् ॥ १०१ ॥ ॥ इति मार्तण्डभैरवतन्त्रे महाकाल शनि मृत्युञ्जय स्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥