Sri Dakshayani Stotram – श्री दाक्षायणी स्तोत्रम्

॥ श्री दाक्षायणी स्तोत्रम् ॥ गम्भीरावर्तनाभी मृगमदतिलका वामबिम्बाधरोष्टी श्रीकान्ताकाञ्चिदाम्ना परिवृत जघना कोकिलालापवाणि । कौमारी कम्बुकण्ठी प्रहसितवदना धूर्जटीप्राणकान्ता रम्भोरू सिंहमध्या हिमगिरितनया शाम्भवी नः पुनातु ॥ १ ॥ दद्यात्कल्मषहारिणी शिवतनू पाशाङ्कुशालङ्कृता शर्वाणी शशिसूर्यवह्निनयना कुन्दाग्रदन्तोज्ज्वला । कारुण्यामृतपूर्णवाग्विलसिता मत्तेभकुम्भस्तनी लोलाक्षी भवबन्धमोक्षणकरी स्व श्रेयसं सन्ततम् ॥ २ ॥ मध्ये सुधाब्धि मणिमण्टपरत्न वेद्यां सिंहासनोपरिगतां परिपीतवर्णाम् । पीताम्बराभरणमाल्यविचित्रगात्रीं देवीं भजामि नितरां नुतवेदजिह्वाम् ॥ ३ ॥ सन्नद्धां विविधायुधैः परिवृतां प्रान्ते कुमारीगणै- र्ध्यायेदीप्सितदायिनीं त्रिणयनां सिंहाधिरूढांसितां । शङ्खारीषुधनूम्षि चारु दधतीं चित्रायुधां तर्जनीं वामे शक्तिमणीं महाघमितरे श्री शक्तिकां शूलिनीम् ॥ ४ ॥ किम्शुकीदलविशाललोचनां किञ्चनागरसवल्लिसम्युतां । अङ्गचम्पकसमानवर्णिनीं शङ्करप्रियसतीं नमाम्यहम् ॥ ५ ॥ आरुह्य सिंहमसिचर्मरथाङ्गशङ्ख शक्ति त्रिशूलशरचापधरां पुरस्तात् । गच्छत्वमम्ब दुरितापद दुष्टकृत्या- त्संरक्षणाय सततं मम देवि दुर्गे ॥ ६ ॥ दिनकरशशिनेत्री दिव्यरुद्रार्धगात्री घनसमुचितधात्री कल्पवल्ली सवित्री । अनवरतपवित्री चाम्बिका कालरात्री मुनिविनुतचरित्री मोहिनी शैलपुत्री ॥ ७ ॥ जलरुहसमपाणी सत्कलाबाणतूणी सुललितमुखवीणा सर्वविद्याप्रवीणा । अलघुहतपुराणा ह्यर्थभाषाधुरीणा अलि समुदयवेणी शैलजा पातु वाणी ॥ ८ ॥ विविधगुणकराली विश्वतत्त्वावराली शिवहृदयसमेली स्वैरकृन्मन्मथाली । नवमणिमयमौली नागरक्षोविभाली धवलभसितधूलीधारिणी भद्रकाली ॥ ९ ॥ जननमरणहारी सर्वलोकोपकारी जवजनितविहारी चारुवक्षोजहारी । कनकगिरिविहारी कालगर्वोपहारी घनफणिधरहारी कालिका पातु गौरी ॥ १० ॥ मलहरणमतङ्गी मन्त्रयन्त्रप्रसङ्गी वलयित सुभुजाङ्गी वाङ्मयी मानसाङ्गी । विलयभयविहङ्गी विश्वतोरक्ष्यपाङ्गी कलितजयतुरङ्गी खण्डचन्द्रोत्तमाङ्गी ॥ ११ ॥ अम्ब त्वदङ्घ्र्यम्बुजतत्पराणां मुखारविन्दे सरसं कवित्वं । करारविन्दे वरकल्पवल्ली पदारविन्दे नृपमौलिराजः ॥ १२ ॥ पुरवैरिपत्नि मुरवैरिपूजिते जलदालिवेणि फलदायके शिवे । सदयं ससम्पदुदयं कुरुष्व मां जगदम्ब शाम्भवि कदम्बवासिनि ॥ १३ ॥ विजयविभवधात्री विश्वकल्याणगात्री मधुकरशुभवेणी मङ्गलावासवाणी । शतमुखविधिगीता शाम्भवी लोकमाता करिरसमुखपार्श्वा कामकोटी सदाव्यात् ॥ १४ ॥ मधुपमहितमौर्वी मल्लिकामञ्जुलोर्वी धरपतिवरकन्या धीरभूतेषु धन्या । मणिमयघनवीणामञ्जरीदिव्यबाणा करिरिपुजयघोटी कामकोटीसहायी ॥ १५ ॥ अम्ब त्वदम्शोरणुरम्शुमाली तवैव मन्दस्मितबिन्दुरिन्दुः । त्वया दृतं सल्लपितं त्रयी स्यात् पुम्भावलीला पुरुषत्रयी हि ॥ १६ ॥ दुर्वेदनानुभवपावकधूयमाना निर्वेदमेति नितरां कलना मदीया । पर्वेन्दुसुन्दरमुखि प्रणतानुकम्पे सर्वेश्वरि त्रिपुरसुन्दरि मे प्रसीद ॥ १७ ॥ यत्प्रभापटलपाटलं जग- त्पद्मरागमणिमण्टपायते । पाशपाणिसृणिपाणिभावये चापपाणि शरपाणि दैवतम् ॥ १८ ॥ ऐश्वर्यमष्टविधमष्टदिगीश्वरत्व- मष्टात्मता च फलमाश्रयिणामतीव । मुद्रां वहन् घनधिया वटमूलवासी मोदं तनोतु मम मुग्धशशाङ्कचूडः ॥ १९ ॥ गेहं नाकति गर्वितं प्रणमति स्त्रीसङ्गमो मोक्षति द्वेषी मित्रति पातकं सुकृतति क्ष्मावल्लभो दासति । मृत्युर्वैद्यति दूषणं सुगुणति त्वत्पादसंसेवना- त्त्वां वन्दे भवभीतिभञ्जनकरीं गौरीं गिरीशप्रिये ॥ २० ॥ पातय वा पाताले स्नापय वा सकललोकसाम्राज्ये । मातस्तव पदयुगलं नाहं मुञ्चामि नैव मुञ्चामि ॥ २१ ॥ आपदि किं करणीयं स्मरणीयं चरणयुगलमम्बायाः । तत्स्मरणं किं कुरुते ब्रह्मादीनपि च किङ्करी कुरुते ॥ २२ ॥ मातर्मे मधुकैटभघ्नि महिषप्राणापहारोद्यमे हेलानिर्मितधूम्रलोचनवधे हे चण्डमुण्डार्दिनी । निश्शेषीकृतरक्तबीजदनुजे नित्ये निशुम्भापहे शुम्भध्वंसिनि संहराशु दुरितं दुर्गे नमस्तेम्बिके ॥ २३ ॥ रक्ताभामरुणाम्शुकाम्बरधरा-मानन्दपूर्णाननां मुक्ताहारविभूषितां कुचभरक्लान्तां सकाञ्चीगुणां । देवीं दिव्यरसान्नपात्रकरणा-मम्भोजदर्वीकरां ध्यायेशङ्करवल्लभां त्रिणयनामम्बां सदान्नप्रदाम् ॥ २४ ॥ उद्यद्भानुनिभां दुकूलवसनां क्षीरोदमध्ये शुभे मूले कल्पतरोः स्फुरन्मणिमये सिंहासने सुस्थिताम् । बिभ्राणां स्वशये सुवर्णचषकं बीजं च शाल्योद्भवं भक्ताभीष्टवराभयाञ्जलिपुटां ध्यायेन्नपूर्णेश्वरीम् ॥ २५ ॥ वामे पायसपूर्ण हेमकलशं पाणौ वहन्ती मुदा चान्ये पाणितले सुवर्णरचितां दर्वीं च भूषोज्वलाम् । अम्बा शुद्धदुकूलचित्रवसना कारुण्यपूर्णेक्षणा श्यामा काचन शङ्कर प्रियतमा शातोदरी दृश्यते ॥ २६ ॥ करेणुचञ्चन्मणिकङ्कणेन दर्वीं दधानां धवलान्नपूर्णे । सदावलोके करुणालवालां काशीपुरीकल्पलतां भवानीम् ॥ २७ ॥ या माणिक्यमनोज्ञहारविधिना सिन्धूरभासान्विता तारानायक शेखरा त्रिणयना पीन स्तनोद्भासिता । बन्धूकप्रसवारुणाम्बरधरा मार्ताण्डकोट्युज्ज्वला सा दद्याद्भुवनेश्वरी भगवती श्रेयांसि भूयांसि नः ॥ २८ ॥ माणिक्यनूपुरविभूषितपादपद्मां हस्तारविन्दकरुणारसपूर्णदर्वीं । सन्ध्यारुणाम्शुकधरां नवचन्द्रचूडां मन्दस्मिते गिरिसुते भवतीं भजामि ॥ २९ ॥ स्मरेत्प्रथमपुष्पिणीं रुधिरपुष्टनीलाम्बरां गृहीतमधुपात्रिकां मदविघूर्ण नेत्राञ्चलां । करस्फुरितवल्लकीं कलितकम्बुताटङ्किनीं घनस्तनभरोल्लसद्गलितचूलिकां श्यामलाम् ॥ ३० ॥ फलश्रुतिः दाक्षायण्यवताराणां रक्षास्तोत्रं पठेन्नरः । साक्षाद्देवीपदं याति रक्षामाप्नोति भूतले ॥ ३१ ॥ ॥ इति श्री दाक्षायणी स्तोत्रम् सम्पूर्णम् ॥