Logoपवित्र ग्रंथ

ब्रह्मणस्पति सूक्तम् (Brahmanaspati Suktam)

Brahmanaspati Suktam (Vedic Ganapati Hymn)

ब्रह्मणस्पति सूक्तम् (Brahmanaspati Suktam)
॥ ब्रह्मणस्पति सूक्तम् ॥ (ऋ|वे|२|२३|१) गणानां त्वा गणपतिं हवामहे कविं कवीनामुपमश्रवस्तमम् । ज्येष्ठराजं ब्रह्मणां ब्रह्मणस्पत आ न: शृण्वन्नूतिभि: सीद सादनम् ॥ (ऋ|वे|१|१८|१) सोमानं स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते । कक्षीवन्तं य औशिजः ॥ १ यो रेवान् यो अमीवहा वसुवित् पुष्टिवर्धनः । स न: सिषक्तु यस्तुरः ॥ २ मा न: शंसो अररुषो धूर्तिः प्रणङ् मर्त्यस्य । रक्षा णो ब्रह्मणस्पते ॥ ३ स घा वीरो न रिष्यति यमिन्द्रो ब्रह्मणस्पति: । सोमो हिनोति मर्त्यम् ॥ ४ त्वं तं ब्रह्मणस्पते सोम इन्द्रश्च मर्त्यम् । दक्षिणा पात्वंहसः ॥ ५ (ऋ|वे|१|४०|१) उत्तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस्त्वेमहे । उप प्र यन्तु मरुत: सुदानव इन्द्र प्राशूर्भवा सचा ॥ ६ त्वामिद्धि सहसस्पुत्र मर्त्य उपब्रूते धने हिते । सुवीर्यं मरुत आ स्वश्व्यं दधीत यो व आचके ॥ ७ प्रैतु ब्रह्मणस्पति: प्र देव्येतु सूनृता । अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः ॥ ८ यो वाघते ददाति सूनरं वसु स धत्ते अक्षिति श्रव: । तस्मा इळां सुवीरामा यजामहे सुप्रतूर्तिमनेहसम् ॥ ९ प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर्मन्त्रं वदत्युक्थ्यम् । यस्मिन्निन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा देवा ओकांसि चक्रिरे ॥ १० तमिद्वोचेमा विदथेषु शंभुवं मन्त्रं देवा अनेहसम् । इमां च वाचं प्रतिहर्यथा नरो विश्वेद्वामा वो अश्नवत् ॥ ११ को देवयन्तमश्नवज्जनं को वृक्तबर्हिषम् । प्रप्र दाश्वान्पस्त्याभिरस्थितान्तर्वावत् क्षयं दधे ॥ १२ उप क्षत्रं पृञ्चीत हन्ति राजभिर्भये चित्सुक्षितिं दधे । नास्य वर्ता न तरुता महाधने नार्भे अस्ति वज्रिण: ॥ १३ (ऋ|वे|२|२३|१) गणानां त्वा गणपतिं हवामहे कविं कवीनामुपमश्रवस्तमम् । ज्येष्ठराजं ब्रह्मणां ब्रह्मणस्पत आ न: शृण्वन्नूतिभि: सीद सादनम् ॥ १४ देवाश्चित्ते असुर्य प्रचेतसो बृहस्पते यज्ञियं भागमानशुः । उस्रा इव सूर्यो ज्योतिषा महो विश्वेषामिज्जनिता ब्रह्मणामसि ॥ १५ आ विबाध्या परिरापस्तमांसि च ज्योतिष्मन्तं रथमृतस्य तिष्ठसि । बृहस्पते भीमममित्रदम्भनं रक्षोहणं गोत्रभिदं स्वर्विदम् ॥ १६ सुनीतिभिर्नयसि त्रायसे जनं यस्तुभ्यं दाशान्न तमंहो अश्नवत् । ब्रह्मद्विषस्तपनो मन्युमीरसि बृहस्पते महि तत् ते महित्वनम् ॥ १७ न तमंहो न दुरितं कुतश्चन नारातयस्तितिरुर्न द्वयाविन: । विश्वा इदस्माद्ध्वरसो वि बाधसे यं सुगोपा रक्षसि ब्रह्मणस्पते ॥ १८ त्वं नो गोपाः पथिकृद्विचक्षणस्तव व्रताय मतिभिर्जरामहे । बृहस्पते यो नो अभि ह्वरो दधे स्वा तं मर्मर्तु दुच्छुना हरस्वती ॥ १९ उत वा यो नो मर्चयादनागसोऽरातीवा मर्त: सानुको वृक: । बृहस्पते अप तं वर्तया पथः सुगं नो अस्यै देववीतये कृधि ॥ २० त्रातारं त्वा तनूनां हवामहेऽवस्पर्तरधिवक्तारमस्मयुम् । बृहस्पते देवनिदो नि बर्हय मा दुरेवा उत्तरं सुम्नमुन्नशन् ॥ २१ त्वया वयं सुवृधा ब्रह्मणस्पते स्पार्हा वसु मनुष्या ददीमहि । या नो दूरे तळितो या अरातयोऽभि सन्ति जंभया ता अनप्नस: ॥ २२ त्वया वयमुत्तमं धीमहे वयो बृहस्पते पप्रिणा सस्निना युजा । मा नो दु:शंसो अभिदिप्सुरीशत प्र सुशंसा मतिभिस्तारिषीमहि ॥ २३ अनानुदो वृषभो जग्मिराहवं निष्टप्ता शत्रुं पृतनासु सासहिः । असि सत्य ऋणया ब्रह्मणस्पत उग्रस्य चिद्दमिता वीळुहर्षिण: ॥ २४ अदेवेन मनसा यो रिषण्यति शासामुग्रो मन्यमानो जिघांसति । बृहस्पते मा प्रणक् तस्य नो वधो नि कर्म मन्युं दुरेवस्य शर्धतः ॥ २५ भरेषु हव्यो नमसोपसद्यो गन्ता वाजेषु सनिता धनं‍धनम् । विश्वा इदर्यो अभिदिप्स्वो ३ मृधो बृहस्पतिर्वि ववर्हा रथाँ इव ॥ २६ तेजिष्ठया तपनी रक्षसस्तप ये त्वा निदे दधिरे दृष्टवीर्यम् । आविस्तत् कृष्व यदसत् त उक्थ्यं १ बृहस्पते वि परिरापो अर्दय ॥ २७ बृहस्पते अति यदर्यो अर्हाद्द्युमद्विभाति क्रतुमज्जनेषु । यद्दीदयच्छवस ऋतप्रजात तदस्मासु द्रविणं धेहि चित्रम् ॥ २८ मा न: स्तेनेभ्यो ये अभि द्रुहस्पदे निरामिणो रिपवोऽन्नेषु जागृधुः । आ देवानामोहते वि व्रयो हृदि बृहस्पते न परः साम्नो विदुः ॥ २९ विश्वेभ्यो हि त्वा भुवनेभ्यस्परि त्वष्टाजनत्साम्न:साम्नः कविः । स ऋणचिदृणया ब्रह्मणस्पतिर्द्रुहो हन्ता मह ऋतस्य धर्तरि ॥ ३० तव श्रिये व्यजिहीत पर्वतो गवां गोत्रमुदसृजो यदङ्गिरः । इन्द्रेण युजा तमसा परीवृतं बृहस्पते निरपामौब्जो अर्णवम् ॥ ३१ ब्रह्मणस्पते त्वमस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व । विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीरा: ॥ ३२ (ऋ|वे|२|२४|१) सेमामविड्ढि प्रभृतिं य ईशिषेऽया विधेम नवया महा गिरा । यथा नो मीढ्वान्त्स्तवते सखा तव बृहस्पते सीषध: सोत नो मतिम् ॥ ३३ यो नन्त्वान्यनमन्न्योजसोतादर्दर्मन्युना शम्बराणि वि । प्राच्यावयदच्युता ब्रह्मणस्पतिरा चाविशद्वसुमन्तं वि पर्वतम् ॥ ३४ तद्देवानां देवतमाय कर्त्वमश्रथ्नन् दृळहाव्रदन्त वीळिता । उद्गा आजदभिनद्ब्रह्मणा वलमगूहत्तमो व्यचक्षयत् स्व: ॥ ३५ अश्मास्यमवतं ब्रह्मणस्पतिर्मधुधारमभि यमोजसातृणत् । तमेव विश्वे पपिरे स्वर्दृशो बहु साकं सिसिचुरुत्समुद्रिणम् ॥ ३६ सना ता का चिद्भुवना भवीत्वा माद्भिः शरद्भिर्दुरो वरन्त वः । अयतन्ता चरतो अन्यदन्यदिद्या चकार वयुना ब्रह्मणस्पति: ॥ ३७ अभिनक्षन्तो अभि ये तमानशुर्निधिं पणीनां परमं गुहा हितम् । ते विद्वांस: प्रतिचक्ष्यानृता पुनर्यत उ आयन्तदुदीयुराविशम् ॥ ३८ ऋतावानः प्रतिचक्ष्यानृता पुनरात आ तस्थुः कवयो महस्पथः । ते बाहुभ्यां धमितमग्निमश्मनि नकि: षो अस्त्यरणो जहुर्हि तम् ॥ ३९ ऋतज्येन क्षिप्रेण ब्रह्मणस्पतिर्यत्र वष्टि प्र तदश्नोति धन्वना । तस्य साध्वीरिषवो याभिरस्यति नृचक्षसो दृशये कर्णयोनयः ॥ ४० स संनयः स विनयः पुरोहित: स सुष्टुत: स युधि ब्रह्मणस्पति: । चाक्ष्मो यद्वाजं भरते मती धनाऽऽदित्सूर्यस्तपति तप्यतुर्वृथा ॥ ४१ विभु प्रभु प्रथमं मेहनावतो बृहस्पते: सुविदत्राणि राध्या । इमा सातानि वेन्यस्य वाजिनो येन जना उभये भुञ्जते विश: ॥ ४२ योऽवरे वृजने विश्वथा विभुर्महामु रण्वः शवसा ववक्षिथ । स देवो देवान्प्रति पप्रथे पृथु विश्वेदु ता परिभूर्ब्रह्मणस्पति: ॥ ४३ विश्वं सत्यं मघवाना युवोरिदापश्चन प्र मिनन्ति व्रतं वाम् । अच्छेन्द्राब्रह्मणस्पती हविर्नोऽन्नं युजेव वाजिना जिगातम् ॥ ४४ उताशिष्ठा अनु शृण्वन्ति वह्नयः सभेयो विप्रो भरते मती धना । वीळुद्वेषा अनु वश ऋणमाददिः स ह वाजी समिथे ब्रह्मणस्पति: ॥ ४५ ब्रह्मणस्पतेरभवद्यथावशं सत्यो मन्युर्महि कर्मा करिष्यतः । यो गा उदाजत्स दिवे वि चाभजन् महीव रीतिः शवसासरत्पृथक् ॥ ४६ ब्रह्मणस्पते सुयमस्य विश्वहा रायः स्याम रथ्यो ३ वयस्वतः । वीरेषु वीराँ उप पृङ्धि नस्त्वं यदीशानो ब्रह्मणा वेषि मे हवम् ॥ ४७ ब्रह्मणस्पते त्वमस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व । विश्वं तद्भद्रं यदवन्ति देवा बृहद्वदेम विदथे सुवीरा: ॥ ४८ (ऋ|वे|२|२५|१) इन्धानो अग्निं वनवद्वनुष्यतः कृतब्रह्मा शूशुवद्रातहव्य इत् । जातेन जातमति स प्र सर्सृते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पति: ॥ ४९ वीरेभिर्वीरान्वनवद्वनुष्यतो गोभी रयिं पप्रथद्बोधति त्मना । तोकं च तस्य तनयं च वर्धते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पति: ॥ ५० सिन्धुर्न क्षोद: शिमीवाँ ऋघायतो वृषेव वध्रींरभि वष्ट्योजसा । अग्नेरिव प्रसितिर्नाह वर्तवे यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पति: ॥ ५१ तस्मा अर्षन्ति दिव्या असश्चत: स सत्वभिः प्रथमो गोषु गच्छति । अनिभृष्टतविषिर्हन्त्योजसा यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पति: ॥ ५२ तस्मा इद्विश्वे धुनयन्त सिन्धवोऽच्छिद्रा शर्म दधिरे पुरूणि । देवानां सुम्ने सुभग: स एधते यंयं युजं कृणुते ब्रह्मणस्पति: ॥ ५३ (ऋ|वे|२|२६|१) ऋजुरिच्छंसो वनवद्वनुष्यतो देवयन्निददेवयन्तमभ्यसत् । सुप्रावीरिद्वनवत्पृत्सु दुष्टरं यज्वेदयज्योर्वि भजाति भोजनम् ॥ ५४ यजस्व वीर प्र विहि मनायतो भद्रं मन: कृणुष्व वृत्रतूर्ये । हविष्कृणुष्व सुभगो यथाससि ब्रह्मणस्पतेरव आ वृणीमहे ॥ ५५ स इज्जनेन स विशा स जन्मना स पुत्रैर्वाजं भरते धना नृभि: । देवानां यः पितरमाविवासति श्रद्धामना हविषा ब्रह्मणस्पतिम् ॥ ५६ यो अस्मै हव्यैर्घृतवद्भिरविधत् प्र तं प्राचा नयति ब्रह्मणस्पति: । उरुष्यतीमंहसो रक्षती रिषों३ऽहोश्चिदस्मा उरुचक्रिरद्भुतः ॥ ५७ (ऋ|वे|७|९७|३) तमु ज्येष्ठं नमसा हविर्भि: सुशेवं ब्रह्मणस्पतिं गृणीषे । इन्द्रं श्लोको महि दैव्य: सिषक्तु यो ब्रह्मणो देवकृतस्य राजा ॥ ५८ (ऋ|वे|७|९७|९) इयं वां ब्रह्मणस्पते सुवृक्तिर्ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे अकारि । अविष्टं धियो जिगृतं पुरं‍धीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः ॥ ५९ (ऋ|वे|१०|१५५|२) चत्तो इतश्चत्तामुत: सर्वा भ्रूणान्यारुषी । अराय्यं ब्रह्मणस्पते तीक्ष्णशृङ्गोदृषन्निहि ॥ ६० अदो यद्दारु प्लवते सिन्धो: पारे अपूरुषम् । तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम् ॥ ६१ (ऋ|वे|खि|१०|१२८|१२) अग्निर्येन विराजति सूर्यो येन विराजति । विराज्येन विराजति तेनास्मान् ब्रह्मणस्पते विराज समिधं कुरु ॥ ६२ (ऋ|वे|६|७५|१७) यत्र बाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखा इव । तत्रा नो ब्रह्मणस्पतिरदिति: शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥ ६३ (ऋ|वे|१०|१६४|४) यदिन्द्र ब्रह्मणस्पतेऽभिद्रोहं चरामसि । प्रचेता न आङ्गिरसो द्विषतां पात्वंहसः ॥ ६४ (ऋ|वे|१०|११२|९) नि षु सीद गणपते गणेषु त्वामाहुर्विप्रतमं कवीनाम् । न ऋते त्वत्क्रियते किं चनारे महामर्कं मघवञ्चित्रमर्च ॥ ६५ (ऋ|वे|१०|६०|१२) अयं मे हस्तो भगवानयं मे भगवत्तरः । अयं मे विश्वभेषजोऽयं शिवाभिमर्शनः ॥ ६६ ओं शान्ति: शान्ति: शान्ति: ।

ब्रह्मणस्पति सूक्त: परिचय (Introduction)

ऋग्वेद में वर्णित ब्रह्मणस्पति सूक्तम् (जिसे गणपति सूक्त भी कहा जाता है) वैदिक देव ब्रह्मणस्पति (Brahmanaspati) की स्तुति है। यह सूक्त मुख्यतः ऋग्वेद के द्वितीय मण्डल (2.23) से लिया गया है, जिसके दृष्टा ऋषि गृत्समद (Gritsamada) हैं।
वेदों में 'ब्रह्मन' का अर्थ है 'प्रार्थना' या 'पवित्र मंत्र', और 'पति' का अर्थ है 'स्वामी'। अत: ब्रह्मणस्पति 'मंत्रों के स्वामी' हैं।

महत्व: वैदिक गणपति (Significance)

सबसे प्रसिद्ध मंत्र "गणानां त्वा गणपतिं हवामहे" इसी सूक्त का प्रथम मंत्र है। इसे किसी भी वैदिक अनुष्ठान के आरम्भ में देवताओं को आमंत्रित करने के लिए बोला जाता है।
पौराणिक काल में यही ब्रह्मणस्पति भगवान गणेश के रूप में प्रतिष्ठित हुए। जहाँ वेदों में वे 'ज्ञान और पवित्र वाणी' के देवता हैं, वहीं पुराणों में वे 'विघ्नहर्ता' बने। यह सूक्त इन दोनों स्वरूपों का सेतु (Bridge) है।

फलश्रुति (Benefits)

  • ज्ञान और प्रज्ञा: मंत्र में उन्हें "कविं कवीनाम्" (कवियों में महाकवि) कहा गया है। इसका पाठ सर्वोच्च मेधा शक्ति (Intelligence) प्रदान करता है।

  • शत्रु और रोग नाश: वे "अमित्रदम्भनम्" (शत्रुओं का दमन करने वाले) और "अमीवहा" (रोगों का नाश करने वाले) हैं।

  • यज्ञ सिद्धि: इनके आह्वान के बिना कोई भी यज्ञ फलित नहीं होता ("न ऋते त्वत् क्रियते किंचनारे")।

पाठ विधि (Ritual & Vidhi)

  • हवन: यह सूक्त गणपति होम के लिए सर्वोत्तम है। अष्टद्रव्यों (8 पदार्थों) की आहुति देते हुए इन मंत्रों का पाठ किया जाता है।
  • भोग: मोदक या पके हुए चावल (हविष्य) का नैवेद्य प्रिय है।
  • समय: ब्रह्म मुहूर्त में या किसी भी शुभ कार्य के आरम्भ में।

प्रश्नोत्तरी (FAQ)

ब्रह्मणस्पति (Brahmanaspati) कौन हैं?

वेदों में "ब्रह्मणस्पति" या "बृहस्पति" को मंत्रों का स्वामी (Lord of Prayer/Mantra) माना गया है। पौराणिक काल में इन्हीं को भगवान गणेश के वैदिक स्वरूप में पूजा जाने लगा।

"गणानां त्वा गणपतिं हवामहे" का क्या अर्थ है?

यह ऋग्वेद (2.23.1) का प्रसिद्ध मंत्र है। इसका अर्थ है: "हम आपका आह्वान करते हैं, जो गणों (समूहों) के अधिपति हैं, कवियों में सर्वश्रेष्ठ कवि (ज्ञानी) हैं, और अनंत यश वाले हैं।",

इस सूक्त के ऋषि कौन हैं?

इस सूक्त के मुख्य दृष्टा ऋषि "गृत्समद" (Gritsamada) हैं, जो भार्गव वंश से सम्बंधित माने जाते हैं और वेदों में गणपति उपासना के प्रमुख ऋषियों में से एक हैं।

इस पाठ के प्रमुख लाभ क्या हैं?

यह सूक्त बुद्धि प्रदाता ("कविं कवीनाम्") है। यह शत्रुओं का नाश करने वाला ("अमित्रदम्भनम्") और रोगों को हरने वाला ("अमीवहा") माना गया है।

क्या यह पौराणिक गणेश से अलग है?

तात्विक रूप से दोनों एक ही चेतना हैं—"विघ्नों को हरने वाला" और "बुद्धि का स्वामी"। परंतु वेदों में इनका स्वरूप "अग्नि" और "बृहस्पति" के अधिक निकट है जो ज्ञान की ज्वाला है।

"ज्येष्ठराजं ब्रह्मणां" का अर्थ क्या है?

इसका अर्थ है "मंत्रों (ब्रह्म) का ज्येष्ठ या सर्वोच्च राजा"। अर्थात वे सभी वैदिक ज्ञान और पवित्र ध्वनियों के शासक हैं।

इसका पाठ कब करना चाहिए?

गणेश चतुर्थी, संकष्टी चतुर्थी, या प्रत्येक गुरुवार (गुरुवार बृहस्पति देव का दिन है) को इसका पाठ करना अत्यंत शुभ है।

हवन में इसका उपयोग कैसे होता है?

"गणपति होम" (Ganapati Homa) में मुख्य आहुतियाँ इसी सूक्त के मंत्रों से दी जाती हैं, विशेषकर आठ द्रव्यों (मोदक, लाजा, आदि) के साथ।

क्या इसे घर पर पढ़ सकते हैं?

हाँ, वैदिक स्वर और उच्चारण का ध्यान रखते हुए इसे घर पर नित्य पढ़ा जा सकता है। यह घर में सकारात्मक ऊर्जा और शांति लाता है।

वाक् सिद्धि के लिए कौन सा मंत्र है?

इस सूक्त का मंत्र "सोमानं स्वरणं कृणुहि..." (1.18.1) वाणी में स्पष्टता और ओज (Tejas) लाने के लिए सिद्ध माना जाता है।
संलिखित ग्रंथ पढ़ें