Sri Lakshmana Kavacham – श्री लक्ष्मण कवचम् (आनन्द रामायण)

॥ श्री लक्ष्मण कवचम् ॥ अगस्त्य उवाच । सौमित्रिं रघुनायकस्य चरणद्वन्द्वेक्षणं श्यामलं बिभ्रन्तं स्वकरेण रामशिरसि च्छत्रं विचित्राम्बरम् । बिभ्रन्तं रघुनायकस्य सुमहत्कोदण्डबाणासने तं वन्दे कमलेक्षणं जनकजावाक्ये सदा तत्परम् ॥ १ ॥ ॥ विनियोगः ॥ ओं अस्य श्रीलक्ष्मणकवचमन्त्रस्य अगस्त्य ऋषिः अनुष्टुप् छन्दः श्रीलक्ष्मणो देवता शेष इति बीजं सुमित्रानन्दन इति शक्तिः रामानुज इति कीलकं रामदास इत्यस्त्रं रघुवंशज इति कवचं सौमित्रिरिति मन्त्रः श्रीलक्ष्मणप्रीत्यर्थं सकलमनोऽभिलषितसिद्ध्यर्थं जपे विनियोगः । ॥ अथ करन्यासः ॥ ओं लक्ष्मणाय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः । ओं शेषाय तर्जनीभ्यां नमः । ओं सुमित्रानन्दनाय मध्यमाभ्यां नमः । ओं रामानुजाय अनामिकाभ्यां नमः । ओं रामदासाय कनिष्ठिकाभ्यां नमः । ओं रघुवंशजाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः । ॥ अथ अङ्गन्यासः ॥ ओं लक्ष्मणाय हृदयाय नमः । ओं शेषाय शिरसे स्वाहा । ओं सुमित्रानन्दनाय शिखायै वषट् । ओं रामानुजाय कवचाय हुम् । ओं रामदासाय नेत्रत्रयाय वौषट् । ओं रघुवंशजाय अस्त्राय फट् । ओं सौमित्रये इति दिग्बन्धः । ॥ अथ ध्यानम् ॥ रामपृष्ठस्थितं रम्यं रत्नकुण्डलधारिणम् । नीलोत्पलदलश्यामं रत्नकङ्कणमण्डितम् ॥ १ ॥ रामस्य मस्तके दिव्यं बिभ्रन्तं छत्रमुत्तमम् । वरपीताम्बरधरं मुकुटे नातिशोभितम् ॥ २ ॥ तूणीरं कार्मुकं चापि बिभ्रन्तं च स्मिताननम् । रत्नमालाधरं दिव्यं पुष्पमालाविराजितम् ॥ ३ ॥ एवं ध्यात्वा लक्ष्मणं च राघवन्यस्तलोचनम् । कवच जपनीयं हि ततो भक्त्यात्र मानवैः ॥ ४ ॥ ॥ अथ कवचम् ॥ लक्ष्मणः पातु मे पूर्वे दक्षिणे राघवानुजः । प्रतीच्यां पातु सौमित्रिः पातूदीच्यां रघूत्तमः ॥ ५ ॥ अधः पातु महावीरश्चोर्ध्वं पातु नृपात्मजः । मध्ये पातु रामदासः सर्वतः सत्यपालकः ॥ ६ ॥ स्मिताननः शिरः पातु भालं पातूर्मिलाधवः । भ्रुवोर्मध्ये सदा पातु धनुर्धारी सुमित्रानन्दनोऽक्षिणी ॥ ७ ॥ कपोले राममन्त्री च सर्वदा पातु वै मम । कर्णमूले सदा पातु कबन्धभुजखण्डनः ॥ ८ ॥ नासाग्रं मे सदा पातु सुमित्रानन्दवर्धनः । रामन्यस्तेक्षणः पातु सदा मेऽत्र मुखं भुवि ॥ ९ ॥ सीतावाक्यकरः पातु मम वाणीं सदाऽत्र हि । सौम्यरूपः पातु जिह्वामनन्तः पातु मे द्विजान् ॥ १० ॥ चिबुकं पातु रक्षोघ्नः कण्ठं पात्वसुरार्दनः । स्कन्धौ पातु जितारातिर्भुजौ पङ्कजलोचनः ॥ ११ ॥ करौ मे कङ्कणधारी च नखान् रक्तनखोऽवतु । कुक्षिं पातु विनिद्रो मे वक्षः पातु जितेन्द्रियः ॥ १२ ॥ पार्श्वे राघवपृष्ठस्थः पृष्ठदेशं मनोरमः । नाभिं गम्भीरनाभिस्तु कटिं च रुक्ममेखलः ॥ १३ ॥ गुह्यं पातु सहस्रास्यः पातु लिङ्गं हरिप्रियः । ऊरू पातु विष्णुतुल्यः सुमुखोऽवतु जानुनी ॥ १४ ॥ नागेन्द्रः पातु मे जङ्घे गुल्फौ नूपुरवान्मम । पादौ अङ्गदतातोऽव्यात् पात्वङ्गानि सुलोचनः ॥ १५ ॥ चित्रकेतुपिता पातु मम पादाङ्गुलीः सदा । रोमाणि मे सदा पातु रविवंशसमुद्भवः ॥ १६ ॥ दशरथसुतः पातु निशायां मम सादरम् । भूगोलधारी मां पातु दिवसे दिवसे सदा ॥ १७ ॥ सर्वकालेषु मामिन्द्रजिद्धन्ताऽवतु सर्वदा । एवं सौमित्रिकवचं सुतीक्ष्ण कथितं मया ॥ १८ ॥ ॥ फलश्रुति ॥ इदं प्रातः समुत्थाय ये पठन्त्यत्र मानवाः । ते धन्या मानवा लोके तेषां च सफलो भवः ॥ १९ ॥ सौमित्रेः कवचस्यास्य पठनान्निश्चयेन हि । पुत्रार्थी लभते पुत्रान् धनार्थी धनमाप्नुयात् ॥ २० ॥ पत्नीकामो लभेत्पत्नीं गोधनार्थी तु गोधनम् । धान्यार्थी प्राप्नुयाद्धान्यं राज्यार्थी राज्यमाप्नुयात् ॥ २१ ॥ पठितं रामकवचं सौमित्रिकवचं विना । घृतेन हीनं नैवेद्यं तेन दत्तं न संशयः ॥ २२ ॥ केवलं रामकवचं पठितं मानवैर्यदि । तत्पाठेन तु सन्तुष्टो न भवेद्रघुनन्दनः ॥ २३ ॥ अतः प्रयत्नतश्चेदं सौमित्रिकवचं नरैः । पठनीयं सर्वदैव सर्ववाञ्छितदायकम् ॥ २४ ॥ ॥ इति श्रीमदानन्दरामायणे श्रीलक्ष्मणकवचम् सम्पूर्णम् ॥