Abhilashaashtakam – अभिलाषाष्टकम्

एकं ब्रह्मैवऽऽद्वितीयं समस्तं सत्यं सत्यं नेह नानास्ति किञ्चित् । एको रुद्रो न द्वितीयोव तस्थे तस्मादेकं त्वां प्रपद्ये महेशं ॥ १ ॥ कर्ता हर्ता त्वं हि सर्वस्य शम्भो नाना रूपेषु एकरूपोपि अरूपः । यद्वत् प्रत्यक् धर्म एकोऽपि अनेकः तस्मात् नान्यं त्वां विनेशं प्रपद्ये ॥ २ ॥ रज्जौ सर्पः शुक्तिकायां च रौप्यं नीरैः पूरः तन्मृगाख्ये मरीचौ । यद्वत् तद्वत् विष्वक् एषः प्रपञ्चः यस्मिन् ज्ञाते तं प्रपद्ये महेशम् ॥ ३ ॥ तोये शैत्यं दाहकत्वं च वह्नौ तापो भानौ शीत भानौ प्रसादः । पुष्पे गन्धः दुग्ध मध्येऽपि सर्पिः यत्तत् शम्भो त्वं ततः त्वां प्रपद्ये ॥ ४ ॥ शब्दं गृह्णासि अश्रवाः त्वं हि जिघ्रेः अग्राणः त्वं व्यङ्घ्रिः आयासि दूरात् । व्यक्षः पश्येः त्वं रसज्ञोऽपि अजिह्वः कः त्वां सम्यक् वेत्ति अतः त्वां प्रपद्ये ॥ ५ ॥ नो वेद त्वां ईश साक्षात् विवेद नो वा विष्णुः नो विधाताऽखिलस्य । नो योगीन्द्राः नेन्द्र मुख्याश्च देवाः भक्तो वेदत्वां अतस्त्वां प्रपद्ये ॥ ६ ॥ नो ते गोत्रं नेश जन्मापि नाख्या नो वा रूपं नैव शीलं न तेजः । इत्थं भूतोपि ईश्वरः त्वं त्रिलोक्याः सर्वान् कामान् पूरयेः तत् भजे त्वाम् ॥ ७ ॥ त्वत्तः सर्वं त्वं हि सर्वं स्मरारे त्वं गौरीशः त्वं च नग्नः अतिशान्तः । त्वं वै वृद्धः त्वं युवा त्वं च बालः तत्वं यत्किं नासि अतः त्वां नतोऽहम् ॥ ८ ॥ इतर पश्यतु ।